(Ημερομηνία Αρθρου: Αυγουστος 2012)

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ

Την εποχή της κρίσης η λέξη ανάπτυξη είναι το κύριο προεκλογικό σύνθημα όλων.
Σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι μας υπόσχονται ανάπτυξη για να τους ψηφίσουμε, μερικοί
μάλιστα πολιτικοί αρχηγοί υπερβάλλουν εαυτόν και προφέρουν την λέξη
ανάπτυξη με τέτοιο πάθος που νομίζεις ότι βρίσκονται σε ονειρική δανεική
έκσταση: άλλοι ονειρεύονται ΑΟΖ και πετρέλαια να διαχειριστούν, άλλοι
ορθόδοξες επενδύσεις από Ρώσους ολιγάρχες, άλλοι πετάνε με μαγικό χαλί στην
Αραβία μήπως και πουλήσουν κανένα κομμάτι της ελληνικής γης, άλλοι ζητάνε
Ευρωπαϊκά ομόλογα για να δανείζονται με ευκολία μια και χρόνια τώρα τα δωρεάν
πακέτα Ντελόρ και τα ΕΣΠΑ τα φάγανε και δεν τους έφθασαν να ολοκληρώσουν την
ανάπτυξη τους, άλλοι απαιτούν τραπεζικά προιόντα σοσιαλιστικής αλληλεγγύης,
άλλοι το παίζουν εθνικά υπερήφανοι και θυμήθηκαν πολεμικές αποζημειώσεις από
τον β’ παγκόσμιο πόλεμο, άλλοι απειλούν ζοσμένοι με εκρηκτικά να τινάξουν
στον αέρα όλο το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα αν σταματήσουν να τους δανείζουν.
Ζαλισμένος ανάμεσα σε όλους αυτούς τους κομματικούς τηλεβόες που
ευαγγελίζονται την ανάπτυξη, εγώ ο χρεοκοπημένος έλληνας πολίτης,
φορολογούμενος για τις κλοπές και τις ψηφοθηρίες άλλων, φορονοικάρης πια στο
ίδιο μου το σπίτι δεν ξέρω ποιόν να πιστέψω. Κανένας δεν μου λέει τι πρέπει να
κάνω, πως πρέπει να δουλέψω για να αναπτυχθώ ο ίδιος, να ελευθερωθώ από τα
χρέη μου. Χρόνια τώρα πληρώνω υπομονετικά τον φόρο προστιθέμενης
ανικανότητας των εκλεγμένων μου. Δεν αντέχω άλλο τους πολιτικούς διαχειριστές
της γενικευμένης διαφθοράς και το εμπόριο προεκλογικών ψευδαισθήσεων, δεν
θέλω άλλα αυθαίρετα να νομιμοποιήσω, δεν θέλω άλλες παροχές που σίγουρα θα
μου τις πάρουν πίσω. Αυτός ο συνδυασμός διαφθοράς, υποκρισίας, αχαριστίας και
ανεπάρκειας με σκοτώνει. Είμαι έτοιμος να επαναστατήσω. Δεν αντέχω ξανά άλλη
δήθεν ανάπτυξη που θα με φέρει σε νέα χρεοκοπία.
Θέλω πρόγραμμα , περιγραφή, ιεράρχηση και πολιτική πρόταση για την δουλειά
που κάνω. Θέλω τον κόπο μου αν κάπιοι τον εκμεταλεύονται να είναι οι ικανοί και
όχι οι επιτήδειοι. Θέλω να έχω παιδεία χωρίς φροντιστήρια, νοσοκομεία χωρίς
φακελάκια, δημόσιες παροχές χωρίς να δίνω μίζες, θέλω να είμαι ίσος απέναντι
στους νόμους, θέλω να γίνω ολίγον Ευρωπαίος, να ζω σε κοινωνία των πολιτών και
όχι των κολλητών. Ζητάω πολλά;
Δεν θέλω την εύνοια κανενός, δεν θέλω να μου χαρίζουνε ούτε να μου δανείζουνε,
θέλω να ζήσω ελεύθερος, Δεν θέλω πάτρονες να με προωθούν ούτε πακιστανούς
και μαύρους να με υπηρετούν. Θέλω την πατρίδα μου πίσω. Δεν θέλω ταμείο
ανεργίας, θέλω ταμείο εργασίας, θέλω να ζω με την δουλειά μου. Θέλω στον
κόσμο όλο να λέω ότι είμαι Ελληνας και να μην ντρέπομαι Δεν θέλω να χρωστάω σε
κανέναν, θέλω την αξιοπρέπεια μου πίσω . Ζητάω πολλά;
Ποιός όμως θα μας δώσει την χαμένη μας αξιοπρέπεια. Ποιός θα μας λυτρώσει από
τα χρέη; Ποιός θα συλλάβει τους κλέφτες και φέρει πίσω τα κλοπιμαία που
ταξιδεύουν ανενόχλητα σε off shore παραλίες, θα μας απαλλάξει από την

αυτοτροφοδοτούμενη με μίζες ανούσια γραφειοκρατία, θα πάρει πίσω τις μαιμού
επιδοτήσεις, θα ανοίξει τους λογαριασμούς όλων των υψηλόβαθμων εκλεγμένων και
διορισμένων δημόσιων λειτουργών για να ξεχωρίσει τους έντιμους από τους
ανέντιμους διαχειριστές της εξουσίας; Ποιός θα συλλάβει τους βάνδαλους δήθεν
αντιεξουσιαστές χουλιγκάνους θα τους βγάλει την κουκούλα και θα τους βάλει χωρίς
έλεος να πληρώσουν για τα μάρμαρα που σπάνε; Ποιός θα ενισχύσει τους
πραγματικά εργαζόμενους και αναδιανύμει δίκαια το εθνικό εισόδημα;
Ποιός με λίγα λόγια θα οδηγήσει την Ελλάδα από την παρασιτική οικονομία της
διαφθοράς σε μία οικονομία της δημιουργίας και δικαιοσύνης;
Σίγουρα όχι τα κόμματα, οι μηχανισμοί και οι πολιτικοί εκείνοι που δημιούργησαν
την παρασιτική Ελλάδα και μας οδήγησαν στην σημερινή χρεοκοπία.
Ας το πάρουν απόφαση οι πολιτικές δυνάμεις της παρακμής ότι η ανάπτυξη της
υποκρισίας ξέμεινε από δανεικά. Οσες προεκλογικές αναπτυξιακές καραμέλες και να
μας προσφέρουν, όσα μνημονιακά και αντιμνημονιακά φάρμακα και να μας
σερβίρουν, όσες υποσχέσεις για παροχές και να μας δώσουν, μόνο αφελείς τους
πιστεύουν πιά. Το όχημα Ελλας το έχουν κακοποιήσει , το έχουν ξεχαρβαλώσει, έχει
διαλυμένη κρατική μηχανή, σάπια καρότσα, κλεμένα όλα τα αξεσουάρ και θέλει
γενική επισκευή πριν του πάρουν και τις Ευρωπαικές πινακίδες. Ας μην έχουν
αυταπάτες οι επίδοξοι πρωθυπουργοί, αν δεν επισκευασθεί το διαλυμένο όχημα
κανένας τους δεν θα μπορεί να το οδηγήσει, ούτε αριστερά ούτε δεξιά. Χωρίς
διοίκηση, χωρίς κοινωνική αποδοχή όλων, τα προεκλογικά τους προγράμματα είναι
για το καλάθι των αχρήστων.
Ας ζητήσουν λοιπόν πραγματική συγνώμη όσοι μας οδήγησαν στην χρεοκοπία, ας
κάνουν μία υπέρβαση αυτοκριτικής, ας παραδεχθούν ότι απέτυχαν τραγικά να
οδηγήσουν συντεταγμένα την Ελλάδα στην σύγχρονη εποχή, και ας προτείνουν μία
κυβέρνηση εθνικής συνεργασίας και ανασυγκρότησης, επιλέγοντας και
παραδίδοντας για τέσσερα χρόνια την εξουσία τους στους πιο ικανούς ανά τομέα
από όλους τους Ελληνες. Είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνουν να ξεπλύνουν την
ντροπή πού μας φέρανε. Είναι ο μόνος δρόμος για μία δημοκρατική ευρωπαική
πορεία.
Ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει ακριβά εμφύλιους και διχασμούς, δεν θέλει άλλες
αντιδεξιές ρητορικές που κρύβουν Τσοχατζόπουλους, ούτε νεοφιλελεύθερες
ευλογίες που εκτρέφουν Βατοπεδινούς, δεν θέλει άλλους ισμούς και
αντικουμουνισμούς, , δεν θέλει άλλα εικονικά αντί. Θέλει θέσεις, δεν θέλει μόνο
αντιθέσεις. Θέλει να συμμετέχει στις παγκόσμιες διοργανώσεις. Θέλει μία εθνική
ομάδα με τους καλύτερους έλληνες παίκτες, μιά ομάδα έντιμη δυνατή και
ταλαντούχα με αριστερούς και δεξιούς παίχτες που θα μπορούσε με συνεννόηση και
ομοψυχία να μας δώσει πάλι διεθνείς δακρίσεις και υπερηφάνεια, βελτιώσει την
ποιότητα της ζωής μας και προστατεύσει πραγματικά τους εργαζόμενους και
άνεργους έλληνες.
Υπάρχει καμία πολιτική δύναμη που θα άφηνε χώρο σε μια ομάδα σαν αυτή, που θα
υιοθετούσε δεσμευτικά την πρόταση για μία κυβέρνηση συνεργασίας μη
πολιτικών προσώπων για τέσσερα χρόνια με την έγκριση και τον δημοκρατικό
έλεγχο όλων των κομμάτων της βουλής για να δουλέψουμε όλοι μαζί να βγεί η
χώρα από την σαρωτική αυτή κρίση; Υπάρχει κανένας πολιτειακός παράγων να

θέσει την πρόταση αυτή σε παράλληλο δημοψήφισμα στις εκλογές που έρχονται; Ας
υπερβούν εαυτό και τολμήσουν όλοι αυτοί οι εκπρόσωποι κομμάτων που
επικαλούνται συνεχώς τον ελληνικό λαό να τον ρωτήσουν για το θέμα αυτό στην
πιο έγκυρη δημοσκόπηση, τις εθνικές εκλογές. Ας κάνουν την υπέρβαση αυτή πριν
είναι πολύ αργά για τους ίδιους και για μας όλους. Η ανάπτυξη της υποκρισίας δεν
έχει μέλλον πια.

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης