(Ημερομηνία Αρθρου: ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2025 ) 

ΔΗΜΑΡΧΟΙ  ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

Σε μια εποχή   παγκόσμιας τουριστικής ανάπτυξης  είναι πολλοί εκείνοι  που έρχονται πρόθυμα να εκμεταλλευτούν   τις  τουριστικές προοπτικές  των ελληνικών νησιών και των παραλιακών ακτογραμμών  της χώρας μας  ακόμα και χώρους γύρω  από τον ιερό βράχο της Ακρόπολης.

Ανώνυμες εταιρείες παντός καιρού  και προέλευσης συνωστίζονται για να εκμεταλλευτούν τον ελληνικό τουρισμό  και να γευτούν της  απλόχερες επιδοτήσεις που παρέχονται για real estate τουριστικές δραστηριότητες  στη χώρα μας.

Στην  Ίο, πρώην θεσμοθετημένη παραμεθόριο περιοχή του Αιγαίου,  ένα κονσόρτσιουμ  ανωνύμων εταιρειών  έχει αγοράσει το  35%  του νησιού  και φιλοδοξεί   να κτίσει   προς πώληση και εκμετάλλευση  εκατοντάδες τουριστικά ακίνητα  ενάντια στις επιταγές  σε εξέλιξη χωροταξικών μελετών του ΕΜΠ  και παρά  την  αρνητική απόφαση  Α.1037/2022  του Συμβουλίου Επικρατείας.

Στη  Μύκονο,  οι  παράνομες ενέργειες και καβγάδες   μεταξύ εκείνων που   φιλοδοξούν  να οικοδομήσουν  προς εκμετάλλευση νέα τουριστικά ακίνητα   στο ήδη κορεσμένο τουριστικά  νησί  έχουν  οδηγήσει σε  ξυλοδαρμούς δημοσίων λειτουργών, πυροβολισμούς ακόμα  και πληρωμένες δολοφονίες  θέτοντας  σε  αμφισβήτηση  κάθε είδος   δημοκρατική  διαφάνεια  στην κινούμενη άμμο διαχείρισης των οικιστικών θεμάτων  του νησιού.

Στην  Αστυπάλαια  το Mega Project της   Aristo Develepoment , ¨Αγρελίδι Ακίνητα¨  ανέγερσης τουριστικού αυτόνομου χωριού 30.000 τ.μ δόμησης έχει προκαλέσει  αγωνιστική κινητοποίηση της τοπικής κοινωνίας  για την  προστασία της νησιωτικής  κοινωνικής αυτοτέλειας και της  αιγαιοπελαγίτικης φυσιογνωμίας του νησιού.

Στην  Αθήνα, στην περιοχή Μακρυγιάννη, η εταιρεία ¨Μπλέ Kέρδος¨  χτίζει δύο επιπλέον ορόφους μπροστά στην  Ακρόπολη για να ¨αναπτυχθεί¨ καθ΄ύψος αναδεικνύοντας την έλλειψη νομοθετικής  προστασίας των χώρων γύρω από τα   πολιτιστικά  μνημεία της χώρας.

Στο Λαγονήσι Αττικής η εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου ( ΕΤΑΔ) παραχωρεί στο Grand Resort Lagonisi 44 στρέμματα παρακείμενης δημόσιας παραλίας  σε ένα ευρύτερο  όπως φαίνεται  fast track σχεδιασμό ιδιωτικοποίησης των ακτών της Αττικής.

Στο Σκορπιό του Ωνάση, στο Ιόνιο πέλαγος,  η εταιρεία   ¨Μυκήναι ΑΕ¨ συμφερόντων του νέου αγοραστή του νησιού,  μεγιστάνα  Ντμίτρι   Ριμπολόβλεφ,  επιδοτείται  για να αναπτυχθεί από τα χρήματα των φορολογουμένων Ελλήνων με χορήγηση έγκρισης από το Υπουργείο Ανάπτυξης  4,3 εκ. Ευρώ για την ανέγερση υπερπολυτελούς τουριστικού συγκροτήματος στο πλαίσιο ένταξης του έργου αυτού στον  αναπτυξιακό νόμο .

Είναι πλέον προφανές ότι οι υπεύθυνοι των οικιστικών μας θεμάτων  τρέχουν να  παράσχουν  σε  ανώνυμες κερδοσκοπικές εταιρείες   ειδικές  πολεοδομικές  διευκολύνσεις και χρήμα και  να τις  απαλλάξουν  από την εφαρμογή  των  νόμων  που προστατεύουν το περιβάλλον και  ισχύουν για όλους τους έλληνες κοινούς θνητούς,  με επίκληση  του  Ν. 3894 /2010 περί Στρατηγικών Επενδύσεων ¨ Εθνικής, τάχα,   Σκοπιμότητας¨ και άλλα  παρόμοια κερδοσκοπικού  πολεοδομικού περιεχομένου  νομοθετικά επινοήματα  καταργώντας  με τις μεθοδεύσεις αυτές  κάθε έννοια χωροταξικού σχεδιασμού και ίσης μεταχείρισης των πολιτών.

Τα νησιά μας και η πολιτιστική και αρχιτεκτονική μας κληρονομιά  παραδίδονται , ανυπεράσπιστα,   ως  απρόσωπα πλέον  εμπορεύματα , στους χρήματα έχοντες.  Ο τουρισμός της χώρας μας  περνάει  με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου από τα χέρια των κατοίκων στα χέρια ανωνύμων  κερδοσκοπικών εταιρειών.  Η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.

Οι  έλληνες πολίτες και οργανώσεις που αγωνίζονται  για την  προστασία του περιβάλλοντος του ελληνικού χώρου  και αποκαλύπτουν την περί τα οικιστικά  διαφθορά  που ενδημεί στη χώρας μας  αντιμετωπίζονται   από τους εκάστοτε διαχειριστές των οικιστικών μας θεμάτων,  όχι σαν   σύμμαχοι μιας έννομης πολιτείας,  αλλά σαν ενοχλητικοί εχθροί που χαλάνε το  ξέφρενο  real estate πάρτι, της χωρίς έλεγχο,  νομής της  εξουσίας.

Είναι  μάλιστα πολλοί   οι έλληνες πολίτες  που είχαν και   έχουν   το θάρρος να καταγγέλλουν   καταστροφικές για το περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής μας  παράνομες πράξεις  που  σήμερα  υφίστανται απειλές και  δικαστικές διώξεις   για την κοινωνική τους αυτή  δράση.

Εκατοντάδες είναι  οι ¨μαϊμού¨  μηνύσεις  και αγωγές αποζημιώσεων SLAPP ( Strategic Lawsuit Against Public Participation)   στη χώρα μας  εναντίον πολιτών και περιβαλλοντικών οργανώσεων  σε μία προσπάθεια  εκφοβισμού και αποθάρρυνσης  ενασχόλησης με τα κοινά των  πιο  ικανών και  έντιμων πολιτών της ελληνικής κοινωνίας.

Σε αυτή την  ιστορική  περίοδο παρακμής   των θεσμών και μηχανισμών   προστασίας  του ελληνικού τοπίου και της πολιτιστικής μας κληρονομίας,   μερικές φωνές αντίστασης από  εκλεγμένους  δημάρχους  εμπνέουν αισιοδοξία και ακούγονται σαν κραυγές  κοινωνικής και πατριωτικής  αντίστασης  για την  σωτηρία  των τελευταίων  όμορφων κοινόχρηστων χώρων   και τοπίων ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους  της χώρας μας που σήμερα εκχωρούνται με  fast track αδιαφανείς και αντισυνταγματικές διαδικασίες στους χρήματα έχοντες.

Ο Δήμαρχος Αστυπάλαιας,  Νίκος  Κομηνέας και η δημοτική αρχή εκφράζουν  δημόσια  την αντίθεση τους στην έγκριση από το Κεντρικό Πολεοδομικό Συμβούλιο  του Υπουργείου Περιβάλλοντος ( ΚΕΣΥΠΟΘΑ) ενός Mega Project  κατασκευής ενός τουριστικού χωριού  30.000 περίπου τ.μ κατοικιών και ξενοδοχείων  προς  πώληση και εκμετάλλευση στη θέση Αγριλίδι,  σε τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους του νησιού.

Η δημοτική αρχή της Αστυπάλαιας  προειδοποιεί  ότι το  μέγεθος του Mega αυτού Project, μεγαλύτερο σε έκταση και   από τους δύο  παραδοσιακούς οικισμούς του νησιού   θα   δημιουργήσει   προϋποθέσεις  ο τουρισμός της Αστυπάλαιας να περάσει μονοπωλιακά  από τα χέρια των κατοίκων στα χέρια των ανωνύμων εταιρειών   Zoniro-  Aristo Develepoment  αλλοιώνοντας  ολοκληρωτικά  την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία  και κοινωνική ζωή του νησιού.  Κανείς δεν θέλει οι Αστυπαλιώτες  να γίνουν τελικά  υπάλληλοι  , σκουπιδιάρηδες και νεροκουβαλητές των νέων μεγαλο- επενδυτών   που έρχονται όψιμα να εκμεταλλευτούν τον τουρισμό  του ίδιου μας του τόπου αναφέρουν σε αναρτήσεις τους πολλοί   κάτοικοι της Αστυπάλαιας και  προαναγγέλλουν   προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την ακύρωση του έργου.

Ο Δήμαρχος Σαρωνικού,  Δημήτρης Παπαχρήστου και σύσσωμη η δημοτική αρχή καταγγέλλουν  και ζητούν την απόσυρση της παραχώρησης από την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου ( ΕΤΑΔ) προς την  Grand Resort Lagonisi  σαράντα τεσσάρων  στρεμμάτων δημόσιας παραλίας και καλεί  τους δημότες σε κινητοποιήσεις.

Οι  αντιδράσεις   των κατοίκων του Δήμου Σαρωνικού και άλλων παραλιακών δήμων  σε κινηματικό, πολιτικό και νομικό επίπεδο  για να παραμείνουν οι παραλίες της Αττικής ελεύθερες για κοινή χρήση είναι μεγάλες.  Ενεργούνται μουσικές συναυλίες, συγκρούσεις με τα ΜΑΤ και περιφρούρηση της ακτής. Η  ανάρτηση ενός πανό στα  βράχια της παραλίας  κοντά στην ακτή της Αγίας Μαρίνας:  ¨ Οι παραλίες ανήκουν στον λαό και στον λαό θα μείνουν ¨ δείχνει την αποφασιστικότητα των πολιτών της Αττικής να προασπίσουν τις παραλίες τους.

Ο  Δήμαρχος Σκύρου,  Κυριάκος Αντωνόπουλος  και σύσσωμο το Δημοτικό Συμβούλιο σε Δελτίο Τύπου του Δήμου  εκφράζουν την αντίθεση τους σε προτεινόμενες προς νομοθέτηση χωροταξικές επιλογές  που όπως γράφουν ¨διαταράσσουν σοβαρά την ισορροπία του νησιού καθιστώντας το ορυχείο για τις μεγάλες χρηματαγορές κυρίως στον τομέα του τουρισμού ( και όχι μόνο) από μεγάλες εξειδικευμένες εταιρείες διακίνησης και διαχείρισης τουριστικών ροών. Υπάρχει λοιπόν ο κίνδυνος μέσα από το Τοπικό Χωροταξικό Σχέδιο (ΤΠΣ) να κυριαρχηθεί το νησί από τις εταιρείες αυτές εξαφανίζοντας τα εισοδήματα των Σκυριανών, υποθηκεύοντας και τις περιουσίες τους με την αλλαγή της φυσιογνωμίας του νησιού. Φτάνει να κοιτάξουμε τι συμβαίνει μεσοπρόθεσμα με τα ιδιοκτησιακά σε άλλα νησιά με φαινόμενα αποκλεισμού των ντόπιων από τους πόρους του τόπου τους.

Το Δίκτυο των Μπλε Δήμων που συμμετέχουν οι Δήμαρχοι Αμοργού, Αντιπάρου, Θήρας, Κέας, Πάρου, Πόρου, Σκύρου και Τήνου με το αρ πρωτ.5/2024 έγγραφό τους προς τον Πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς  επικρίνουν  το φαινόμενο της κερδοσκοπικής  τουριστικής υπερδόμησης  στα νησιά  και  αναφέρουν  ότι δημιουργεί  έντονες πιέσεις σε όρους φέρουσας ικανότητας, του προσωπικού και  των υποδομών των δήμων  γράφοντας  επί λέξει:

Οι διατάξεις των άρθρων 24,79 παρ 8 και 106 παρ.1 του Συντάγματος προβλέπουν πως ο χωροταξικός σχεδιασμός ανατίθεται στην Πολιτεία, που οφείλει να θεσπίζει τις αναγκαίες ρυθμίσεις ώστε να διασφαλίζεται η προστασία του περιβάλλοντος, οι βέλτιστοι δυνατοί όροι διαβίωσης του πληθυσμού και η οικονομική ανάπτυξη στο πλαίσιο αρχής της αειφορίας.  Ωστόσο, σήμερα στα νησιά παρατηρείται μια ασύμμετρη αύξηση παραθεριστικών κατοικιών, ξενοδοχειακών μονάδων που οδηγούν στην επέκταση και δημιουργία νέων οικισμών, δίχως σε πολλές περιπτώσεις, να λαμβάνεται υπόψη η μέτρηση της Τουριστικής Φέρουσας Ικανότητας των νησιών και των συμπερασμάτων που προκύπτουν από την χρήση δεικτών , όπως ο Δείκτης Τουριστικής Λειτουργίας (Δ.Τ.Λ), η επάρκεια του οδικού δικτύου κ.ά..

Η Δήμαρχος Σίφνου, Μαρία Ναδάλη, στην ημερίδα που οργανώθηκε  στις 31-10-2024  από  την Α.Μ.Κ.Ε , Πρωτοβουλία για την Δημοσιογραφία  < Βιώσιμες Κυκλάδες >   στη Σίφνο απεύθυνε    έκκληση για την σωτηρία της Σίφνου από την  κερδοσκοπική αλόγιστη δόμηση.

Ο Δήμαρχος Σικίνου, Βασίλης Μαράκης, που έχει δημιουργήσει στη Σίκινο  το μεγαλύτερο δίκτυο παραδοσιακών μονοπατιών σε νησί του Αιγαίου, δηλώνει δημόσια ότι το νερό από τα ποτήρια των συμπατριωτών του  Σικινιωτών αρνείται να το διαθέσει για να γεμίσει τις πισίνες   επιχειρηματιών που έρχονται  όψιμα  με ¨στρατηγικές¨ μεθοδεύσεις να εκμεταλλευτούν τις τουριστικές προοπτικές του όμορφου νησιού.

Ο Δήμαρχος Αλίμου  Ανδρέας Κονδύλης, ο Δήμαρχος Βουλιαγμένης Γρηγόρης Κωνσταντέλλος και άλλοι δήμαρχοι της Αττικής  που κατάφεραν μετά από προσφυγή στο ΣτΕ  να ακυρώσουν  τα πράσινα μπόνους επιπλέον ορόφων δόμησης  του ΝΟΚ σε  πολυκατοικίες  της  πυκνοκατοικημένης Αθήνας  έρχονται με τις πρωτοβουλίες τους   να αποκαλύψουν  την απροκάλυπτη  ¨ πράσινη¨  υποκρισία   εξυπηρέτησης   real estate συμφερόντων  που χαρακτηρίζει πλέον τις νομοθετικές επιλογές   που διέπουν τη διανομή δικαιωμάτων δόμησης στη  χώρα μας.

Όλα δείχνουν ότι η κοινωνία των πολιτών αρχίζει  να αφυπνίζεται, να  μην ανέχεται άλλο την real estate  συναλλαγή και εκποίηση των  τελευταίων  όμορφων  κοινόχρηστων χώρων, των βουνών  και παραλιών της χώρας  μας και να παίρνει αξιόλογες θέσεις μάχης  απέναντι στις παλαιοκομματικές πρακτικές  ρουσφετολογικών στην εξουσία δυνάμεων  που  σήμερα,   με   ¨ τρέντυ¨ ρούχα και παραπλανητικές on line  επικοινωνιακές εξαγγελίες,   διαχειρίζεται,   προκλητικά πλέον,  με εφήμερα κερδοσκοπικά κριτήρια, τις οικιστικές τύχες του τόπου μας.

Πολλές οργανώσεις και πολίτες  σηκώνονται  πλέον όρθιοι  και με όλα  τα μέσα υπερασπίζονται  τον ελληνικό χώρο.  Εκατοντάδες   πολίτες  αποστέλλουν,  προσωπικά πλέον, καταγγελίες  και καταθέτουν μηνύσεις  αποκαλύπτοντας   συγκαλύψεις    παρανομιών δόμησης  από κυκλώματα  διεφθαρμένων  περί την εκάστοτε εξουσία δημοσίων λειτουργών. Οι  προσφυγές  στην δικαιοσύνη  και  το Συμβούλιο Επικρατείας για αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις διαχείρισης  των οικιστικών μας θεμάτων πέφτουν βροχή.

Η Ελληνική Εταιρεία  Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, του αείμνηστου Κώστα Καρρά, πρωτοστατεί σε νομοθετικές πρωτοβουλίες προάσπισης της πολιτιστικής μας κληρονομίας και  του ελληνικού  τοπίου. Έντιμοι, αρνητές της διαπλοκής  κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι,  στην Ελληνική Βουλή  και  στα Περιφερειακά και Δημοτικά συμβούλια παίρνουν  θέσεις μάχης για να προστατεύσουν το ελληνικό περιβάλλον.

Η Οικολογική Συμμαχία στην περιφέρεια Αττικής καταγγέλλει τις μεθοδεύσεις ιδιωτικοποίησης των ακτών της Αττικής και η Πρωτοβουλία πολιτών της Πάρου επεμβαίνει να προστατεύσει   τις παραλίες  της Πάρου. Το  Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών  ( I.C.O.M.O.S), επίσημο συμβουλευτικό όργανο της UNESCO ,  παρεμβαίνει με επίσημη επιστολή του προς τις αρχές και ζητά την προστασία της Ίου και των ελληνικών νησιών από την real estate κερδοσκοπική επέλαση.

Ένα κίνημα προάσπισης του Ελληνικού χώρου γεννιέται.  Όλοι μαζί μπορούμε να αποτρέψουμε την  παράδοση στην ανελέητη κερδοσκοπία   των τόπων που γεννηθήκαμε.  Όλοι μαζί μπορούμε να σταματήσουμε την γενικευμένη διαφθορά που επικρατεί στα πολεοδομικά γραφεία της χώρας και  να προστατεύσουμε την ποιότητα της ζωής μας και τους κοινόχρηστους  χώρους μας.  Όλοι μαζί μπορούμε να αγωνιστούμε  να σταματήσει η fast track  εκποίηση του ελληνικού χώρου.  Όλοι μαζί μπορούμε να κρατήσουμε τις ελληνικές ακτές, τα ελληνικά βουνά και τα ελληνικά νησιά  αυτό που  πάντα ήταν: Ελεύθερα, Όμορφα  και Υπερήφανα.  Ένας παράδεισος  για όλους.

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

(Ημερομηνία αρθρου: Δεκέμβριος 2024 )  

Ιερή αγροτική γη

Σε όλες  τις Ευρωπαϊκές χώρες  η αγροτική γη προστατεύεται αυστηρά με ποικίλες νομοθετικές διατάξεις που δεν επιτρέπουν την οικιστική εκμετάλλευση  αγροτικών  εκτάσεων.Η ανάγκη αυστηρής  προστασίας  και επιδότησης της αγροτικής γης  τεκμηριώνεται από τους εκάστοτε κυβερνώντες στα Ευρωπαϊκά κράτη όχι μόνο με  χωροταξικά  οργανωτικά κριτήρια  διαχωρισμού των χρήσεων γης,  από  αισθητικά  κριτήρια προστασίας του τοπίου μιας χώρας,  άλλα κυρίως σαν προϋπόθεση για την εξασφάλιση   εγχώριας επάρκειας τροφίμων σε περίπτωση πολέμου  ή φυσικών καταστροφών που θα μπορούσαν να διακόψουν  την εισαγωγή ξένων αγροτικών προϊόντων.

Οι  επιδοτούμενοι γενναία,  για τους λόγους αυτούς, από την πολιτεία Ευρωπαίοι  αγρότες,  αντιστέκονται  με τη ψήφο τους  και  όλα τα  μέσα  σε κάθε  νομοθετική απόπειρα   αλλαγής  χρήσης  της αγροτικής γης  προς   άλλες ποιο  επικερδείς οικονομικά  οικιστικές  δραστηριότητες   που  εκ των πραγμάτων  θα οδηγούσαν  στην άνοδο  της αξίας της γης και των τιμών ενοικίασης  των αγρών που   καλλιεργούν  για να  βιοπορίζονται.

Στην Ελλάδα μόνο,  μπορείς σήμερα  να χτίζεις στη μέση ενός μαγευτικού κάμπου ένα,  συνήθως ακαλαίσθητο,  νόμιμο ή παράνομο προς νομιμοποίηση   διώροφο  οικοδόμημα για πάσα χρήση και  να φυτεύεις   ανάμεσα στις ντομάτες μια συστοιχία φωτοβολταϊκών  χωρίς σοβαρές  ενστάσεις και αντιδράσεις  των ίδιων των αγροτών, των  πολιτών και  των κατά τόπους κοινωνιών.

Η  έλλειψη νομοθετικής προστασίας της ελληνικής αγροτικής γης είναι αποτέλεσμα μιας γενικότερης , διαχρονικής,  κοντόφθαλμης, κερδοσκοπικής, ρουσφετολογικής αντιμετώπισης των οικιστικών θεμάτων της χώρας μας και αποτελεί μια από τα κύριες αιτίες  της  οικιστικής ασυδοσίας που ενδημεί  στον τόπο μας.

ΟΙ εικόνες από την αναρχία και ασχήμια  του οικιστικού περιβάλλοντος του ελληνικού χώρου  που προβάλλονται στις τηλεοράσεις του κόσμου όλου με αφορμή  φυσικές καταστροφές, πυρκαγιές και πλημμύρες στο Μάτι την Μάνδρα και αλλού  αναδεικνύουν  με τον πλέον μακάβριο τρόπο  την έλλειψη  χωροταξικού σχεδιασμού και προστασίας από την αλόγιστη δόμηση της αγροτικής και δασικής γης.

Τα παλιά τα χρόνια οι  νοικοκυραίοι  προγονοί μας διάλεγαν  για οικονομικούς λόγους  ακόμα  και στο μικρόκοσμο  της προσωπικής αγροτικής  ιδιοκτησίας τους το πιο άγονο βραχώδες τμήμα για να  χτίσουν το ταπεινό πέτρινο  αγροτικό τους παράσπιτο, την γεωργική τους  αποθήκη και  το αλώνι τους   για να μένει το γόνιμο τμήμα του αγρού   ελεύθερο για καλλιέργεια.

Σήμερα, ο σαφής διαχωρισμός της αγροτικής από την οικιστική γη   θεωρούμε ότι ,  πέραν  από περιβαλλοντικούς  και αισθητικούς λόγους, είναι η πλέον ενδεδειγμένη από οικονομική και   τεχνική  άποψη  προϋπόθεση  για να σταματήσει η επικρατούσα  ενεργειακά σπάταλη  οικιστική  αναρχία που  δυναμιτίζει κάθε  προοπτική  βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης στον τόπο μας.

Προτείνουμε:

Την καθολική απαλλαγή από κάθε φορολογία εισοδήματος, ΕΝΦΥΑ και φόρους μεταβίβασης της αγροτικής γης.
Την καθιέρωση  μητρώου  κατόχων  αγροτικής γης  για όσους  ήθελαν με Υπεύθυνη Δήλωση  στα πλαίσια των εγγραφών ιδιοκτησιών στο  Εθνικό Κτηματολόγιο  να δηλώσουν ότι   αυτοί και οι ενίοτε κληρονόμοι τους  δεσμεύονται    η γη που  κατέχουν να  χρησιμοποιείται αποκλειστικά   για αγροτικές δραστηριότητες, αποποιούμενοι διαχρονικά  της δυνατότητας κάθε αλλαγής  χρήσης εκμετάλλευσης  των εκτάσεων αυτών,  τα επόμενα 50   χρόνια.
Την απαγόρευση της δόμησης σε  αγροτικές εκτάσεις,  κτιρίων που δεν αποτελούν   συγκεκριμένες   και κατ΄αναλογία υποβοηθητικές  για  την   αγροτική παραγωγή  των εκτάσεων αυτών κτιριακές  εγκαταστάσεις .
Την θεσμοθέτηση της  νομοθετικής δυνατότητας ανταλλαγής  χαρακτηρισμού και χρήσης  δασικών εκτάσεων  – με αγροτικές  εκτάσεις κατά την εκπόνηση χωροταξικών μελετών  προς επιλογή των πλέον κατάλληλων για οικιστική χρήση χώρων   στα πλαίσια ενός  γενικότερου από την πολιτεία χωροταξικού  σχεδιασμού  που  λαμβάνει  υπόψη την γεωλογική ιδιομορφία κάθε περιοχής της  χώρας. Την χρήση των εργαλείων των νομοθετικών  εργαλείων  Ζωνών Αναδασμού και Ενεργού Πολεοδομίας που υπάρχουν στην οικιστική νομοθεσία και δυστυχώς μένουν ανενεργά.

Η δυνατότητα της επιλογής αυτής από τους αρμόδιους μελετητές  κατά τη σύνταξη χωροταξικών μελετών δεν αντιβαίνει το Σύνταγμα  καθότι με την  ανταλλαγή χρήσης των εκτάσεων αυτών  δεν ανατρέπεται το υπάρχον ισοζύγιο ανάμεσα στις δασικές και αγροτικές εκτάσεις της χώρας.

Συμπεράσματα:

Σε μια εποχή οικιστικής ανάπτυξης  που πρωτοστατούν,  η κερδοσκοπική συναλλαγή,  τα πράσινα μπόνους επί πλέον ορόφων δόμησης, νομοθετικές πρωτοβουλίες μελετών με προφανή στόχο την παράκαμψη ευνοϊκών για το περιβάλλον αποφάσεων του Συμβουλίου Επικρατείας, κυβερνητικές  ¨στρατηγικού¨ περιεχομένου  πρωτοβουλίες  για την εκποίηση και  ιδιωτικοποίηση των παραλιών  και τοπίων ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους  της χώρας, ο  σαφής νομοθετικός διαχωρισμός  της αγροτικής από την οικιστική γη  είναι αναγκαία συνθήκη και  προϋπόθεση για  να αποτραπεί η περαιτέρω οικιστική και περιβαλλοντική υποβάθμιση του ελληνικού χώρου.

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

       (Ημερομηνία Αρθρου: Σεπτέμβριος 2024)

Χωροταξικό Χάος

Τα κατάφεραν οι πολιτικοί που κυβέρνησαν και κυβερνάν τον τόπο μας, αυτοί που κατέστρεψαν την νεοκλασική ομορφιά των ελληνικών πόλεων, αυτοί που μας καταδίκασαν να περπατάμε σε στενά και σπασμένα πεζοδρόμια, αυτοί που δημιούργησαν ένα  άσχημο οικιστικό περιβάλλον σε μια από τις ωραιότερες χώρες του κόσμου! Να, έρχονται πάλι σήμερα με τις ίδιες νοοτροπίες και τις ίδιες μεθόδους και καταστρέφουν με ευρωπαϊκά χρήματα και ηλεκτρονικές, αυτή τη φορά, ταχύτητες την ομορφιά των ελληνικών νησιών, στο βωμό του εφήμερου κέρδους.

Ημέρες καλοκαιριού του 2024 και όσοι επισκέπτες έρχονται στα απαράμιλλης ομορφιάς ελληνικά νησιά βλέπουν τις μπουλντόζες της κερδοσκοπίας να ισοπεδώνουν εδώ κι εκεί σχεδόν κάθε τι ωραίο έχουν δημιουργήσει διαχρονικά η φύση κι ο πολιτισμός!  Η χωροταξική αναρχία βασιλεύει!

Aνεπανάληπτης  αρχιτεκτονικής αξίας παραδοσιακοί οικισμοί κακοποιούνται και περικυκλώνονται από ακαλαίσθητους τεράστιους μπετονένιους όγκους, νέες οικοδομές εμβολίζουν ανεμόμυλους και θάβουν αιγαιοπελαγίτικα εκκλησάκια, ρέματα μπαζώνονται και γίνονται ποταμίσιοι δρόμοι, αιώνια βράχια στις ακτογραμμές συνθλίβονται για να ανοιχτούν γέφυρες διέλευσης ανώνυμων κι επώνυμων κερδοσκόπων.

Η ανάπτυξη της προχειρότητας καλπάζει στα ελληνικά τουριστικά νησιά. Το  αλαλούμ χρήσεων γης δεν περιγράφεται. Airbnb  δωμάτια και ξενοδοχεία   φυτρώνουν παντού, δίπλα σε σπαρτά, δίπλα σε μάντρες οικοδομών, δίπλα σε χώρους ενοικίασης αυτοκινήτων, δίπλα σε υπαίθριες αποθήκες, δίπλα σε εστιατόρια και νυχτερινά  κέντρα διασκέδασης σε απόσταση αναπνοής από τα πολιτιστικά μνημεία που με κόπο έχτισαν οι προγονοί μας. Η αιγαιοπελαγίτικη φυσιογνωμία και αυθεντική ομορφιά των ελληνικών νησιών, που τα έκαναν τουριστικά γνωστά στον κόσμο όλο, εμπορευματοποιείται βάναυσα και χάνεται για πάντα.

Ταλαίπωροι τουρίστες περπατάνε σε κεντρικούς δρόμους γνωστών τουριστικών προορισμών ανάμεσα σε «γουρούνες», μηχανάκια, πούλμαν, φορτηγά, χωρίς ούτε ένα μικρό πεζοδρόμιο, για να μπορούν με ασφάλεια να ξαποστάσουν.  Νέοι δρόμοι κερδοσκοπίας διανοίγονται παράνομα εδώ κι εκεί στις εκτός σχεδίου περιοχές κι όλοι τρέχουν να περιτοιχίσουν σύριζα στους δρόμους αυτούς τα μεγάλα τους  προς δόμηση αγροκτήματα, χωρίς να αφήνουν ούτε σπιθαμή γης για πεζοδρόμια και πρασιές, ώστε να περπατάνε οι γενιές που έρχονται. Ένα ποτηράκι αλκοόλ είναι το μόνο που σε κάνει να μη βλέπεις τη χωροταξική αναρχία και ασχήμια γύρω σου.

Η παρανομία θριαμβεύει. Παράνομα νταμάρια, παράνομες εκσκαφές, παράνομες χωματερές, παράνομες γεωτρήσεις, παράνομα έργα στους αιγιαλούς, παράνομες πισίνες,  παράνομες οικοδομικές άδειες.  Χιλιάδες αυθαίρετα κτίσματα φυτρώνουν στα προστατευόμενα – υποτίθεται με προεδρικά  διατάγματα – ελληνικά νησιά και στη συνέχεια νομιμοποιούνται. Υπέροχοι κάμποι μετατρέπονται σε κάμπους εκτός σχεδίου διωρόφων, χωρίς καμία πρόβλεψη για κοινόχρηστους χώρους, δρόμους, πεζοδρόμια  και υποδομές. Τοπικές πολεοδομικές ρυθμίσεις  που προστάτευαν τα νησιά αναιρούνται με γενικότερες προσχηματικές και  ¨υπόσκαφες¨  διατάξεις με στόχο την  αύξηση εμπορεύσιμων  συντελεστών δόμησης.

Η «πράσινη ανάπτυξη» επιστρατεύεται κι αυτή για να ενισχύσει την οικιστική κερδοσκοπία εντός και εκτός οικισμών και πόλεων. Επιδοτούμενα φωτοβολταϊκά πάνελς φυτρώνουν άναρχα εδώ κι εκεί στα χωράφια, αγκαλιά με ντομάτες κι αγγούρια, σε καθεστώς απόλυτης χωροταξικής ασυδοσίας. Ανεμογεννήτριες-τέρατα τοποθετούνται σε πανέμορφες ιδιαιτέρου φυσικού κάλους κορυφογραμμές, χωρίς καμία διαβούλευση και κανένα εθνικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό. Υπουργοί μοιράζουν ξεδιάντροπα στους επιτήδειους επιπλέον ορόφους δόμησης στις πόλεις σαν πράσινα αντισταθμιστικά δωράκια, αν βάλουν, λέει,… λουλούδια στις ταράτσες των κτηρίων τους!

Όμορφες παραλίες και τεράστιες νησιωτικές παράκτιες περιοχές παραχωρούνται στρατηγικά με κυβερνητικά φιρμάνια, για αποκλειστική χρήση σε ανώνυμες εταιρείες πλούσιων επιχειρηματιών. Πελώριοι τοίχοι, σκυλιά, μπράβοι και υπουργικές υπογραφές απαγορεύουν σε Έλληνες και ξένους πολίτες την χωρίς χρήμα, ελεύθερη πρόσβαση  στις άλλοτε ανέμελες αυτές παραλίες του Αιγαίου.

Ο κακόμοιρος ο Johann, που με τις οικονομίες μιας ζωής αγόρασε μια εξοχική κατοικία σε μια πλαγιά σε ένα ελληνικό νησί, βλέπει με απόγνωση ένα υπαίθριο ντίσκο-μπαρ με κόκκινα και πράσινα φώτα, που λαμπυρίζουν μέσα στη νύχτα να προβάλλει στον απέναντι από το σπίτι του λόφο και τα μπάσα από την εκκωφαντική μουσική να εισβάλλουν στα μεγάλα του αυτιά.

Τρέχει ο ταλαίπωρος, ο Johann με τον μεταφραστή δικηγόρο του να προασπίσει την υγεία των αυτιών του και να καταγγείλει όλα αυτά στο δήμαρχο και τον αστυνόμο του νησιού κι αυτοί τον κοιτάνε σαν ξένο αφελή, που δεν έχει ακόμα καταλάβει ότι στην Ελλάδα κανένας νόμος δεν εφαρμόζεται όταν έχεις αρκετό χρήμα.

Η αποκάλυψη μεγάλου κυκλώματος εκατοντάδων εκβιαστών υπαλλήλων στις υπηρεσίες ελέγχων δόμησης και νομιμότητας καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος στην Αττική και στα τουριστικά νησιά δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το μέγεθος της διαφθοράς στη χώρα που ζούμε.

Τα ντεσιμπέλ της κερδοσκοπίας ηχούν ανενόχλητα στις τουριστικές περιοχές της χώρας. Ελάχιστοι ενδιαφέρονται να προστατεύσουν τη φυσική και πολιτιστική ομορφιά και τους κοινόχρηστους χώρους μας και να εφαρμόσουν τους νόμους στα ελληνικά νησιά. Η ρήση του λογοτέχνη και δημοσιογράφου Εμμανουήλ Ροϊδη τον 19ο αιώνα, ότι:  « Είς νόμος απαιτείται εις αυτήν την χώρα, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογή όλων των υπολοίπων νόμων.», γίνεται σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ.

«Αρμόδιοι» Υπουργοί, Βουλευτές, Περιφερειάρχες, Δήμαρχοι, Δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι του Τεχνικού Επιμελητηρίου, υπάλληλοι πολεοδομικών γραφείων, αστυνομικοί διοικητές, μέλη αρχιτεκτονικών επιτροπών, που θα προστάτευαν – υποτίθεται – τα ελληνικά νησιά, σιωπούν και κάνουν πως δεν βλέπουν εξόφθαλμες παρανομίες δόμησης και καταπατήσεις δημόσιων χώρων, που καταγγέλλουν οργανώσεις και απλοί πολίτες

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος είναι σήμερα το  μεγαλύτερο  ηλεκτρονικό συμβολαιογραφείο αυθαίρετων κτισμάτων στον κόσμο όλο. Τα προσωπικά δήθεν δεδομένα επιστρατεύονται  για να προστατεύονται οι  παρανομούντες σε καθεστώς απόλυτης αδιαφάνειας. Το ξέπλυμα παρανομιών δόμησης είναι η  πλέον προσφιλής διαχρονική νομοθετική απασχόληση όσων περνάν από τα κυβερνητικά έδρανα της χώρας.

Ο νόμος 3894/2010 περί στρατηγικών επενδύσεων, που δημιουργήθηκε για να απλοποιήσει τις διαδικασίες ίδρυσης και λειτουργίας επιχειρήσεων καινοτομίας και υψηλής τεχνολογίας για την άμυνα της χώρας, κατάντησε κι αυτός νομοθετικό real estate εργαλείο παράκαμψης πολεοδομικών διατάξεων, ώστε ξένες και ντόπιες ανώνυμες κερδοσκοπικές εταιρείες να οικειοποιούνται δημόσιες παραλίες και τεράστιες παραλιακές εκτάσεις. Αυτόνομα τουριστικά κρατίδια, «γκέτο πλούσιων», δημιουργούνται στα ελληνικά νησιά, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών.

Τα τελευταία πέντε χρόνια συντελείται στη χώρα μας, με προωθητικό   όχημα την  fast track  με δανεικά χρήματα  ανάπτυξη της πρόσκαιρης κερδοσκοπίας,  η μεγαλύτερη γενοκτονία έργων τέχνης της φύσης και του πολιτισμού και υποβάθμιση του περιβάλλοντος, στη διάρκεια της ιστορίας του ελληνικού έθνους. Κάθε μέρα, κάθε ώρα που περνάει, δορυφόροι και γεράκια, γλάροι και μέλισσες, βλέπουν με έκπληξη  όγκους από μπετό να απλώνονται   με τον πιο άναρχο τρόπο στο κορμί των ελληνικών νησιών.

Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης  που δημιουργούν συνταγματικά αναχώματα στο real estate αυτό πάρτι εκμετάλλευσης των τουριστικών προοπτικών της χώρας, είναι κόκκινο πανί για τους αρμόδιους περί τα οικιστικά Υπουργούς. Μια τεράστια νομοθετική εκστρατεία διευκόλυνσης επιτήδειων, που προσπαθεί να ακυρώσει και να παρακάμψει ευνοϊκές για το περιβάλλον αποφάσεις των ανώτατων δικαστηρίων, βρίσκεται σε εξέλιξη.

Η καθιέρωση του πολεοδομικού μετα-χρονισμού , δηλαδή η θεσμοθέτηση  χρονικής περιόδου χάριτος ώστε να χτίζουν οι επιτήδειοι πριν την εφαρμογή τυχόν δυσμενών για αυτούς νέων  πολεοδομικών διατάξεων, η μαζική κατάργηση φιλικών προς το περιβάλλον, από την εποχή της μεταπολίτευσης νόμων και εγκυκλίων και η διαχρονική συγκάλυψη της περί τα οικιστικά διαφθοράς, με συνεχείς νομιμοποιήσεις αυθαίρετων, είναι μερικές από τις νέες νομοθετικές μεθοδεύσεις εξυπηρέτησης συμφερόντων που  ακυρώνουν στην πράξη κάθε έννοια μελλοντικού χωροταξικού σχεδιασμού στη χώρα μας.

Η χωροταξική υποκρισία επιστρατεύεται. Οι απευθείας αναθέσεις χωροταξικών μελετών σε όλη τη χώρα, με χρηματοδότηση 240 εκ. ευρώ  από το ευρωπαϊκό ταμείο ανάκαμψης, που σε «εποχές Αντώνη Τρίτση» θα θεωρείτο «μάννα εξ ουρανού», για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της χώρας, στη σημερινή πολιτική συγκυρία αναδεικνύεται ότι δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια αγωνιώδης προσπάθεια  περί την εξουσία  κερδοσκόπων για την παράκαμψη ευνοϊκών για το περιβάλλον αποφάσεων του ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου της Χώρας, πράγμα που αποδεικνύεται από μια σειρά νομοθετικές πρωτοβουλίες όπως:

Η αφαίρεση αρμοδιοτήτων από τις τοπικές κοινωνίες και δημάρχους, ώστε να μην μπορούν να φέρουν αντιρρήσεις στην παρά φύση παράδοση των τουριστικών προοπτικών του τόπου τους σε ντόπιες και  ξένες ανώνυμες εταιρείες. (Ν. 4759/2020).

Η απαξίωση ήδη ολοκληρωμένων χωροταξικών μελετών, που οι προτάσεις τους δεν ήταν αρεστές σε real estate συμφέροντα  (Χωροταξική μελέτη ΕΜΠ, για την Ίο).

Οι κατά συρροή χαρακτηρισμοί επιχειρήσεων ως στρατηγικών για  να προλάβουν οι ημέτεροι επιτήδειοι να προχωρήσουν στην τουριστική εκμετάλλευση των νησιών, πριν από την εκπόνηση οιουδήποτε τοπικού χωροταξικού σχεδιασμού. (ΑΠ.49,50,51 ΔΕΣΕ, ΦΕΚ Β,2952/2020).

Οι επίσημες απόψεις του προέδρου του ΤΕΕ, και η απροκάλυπτη επίθεσή του κατά της Απόφασης Α.176/2023 του ΣτΕ, ώστε να προλάβουν να χτιστούν τυφλά οικόπεδα, χωρίς πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο, παρά τις δραματικές εικόνες της φωτιάς    στο Μάτι και αλλού, δεν είναι απλώς ενδείξεις, αλλά  σαφείς αποδείξεις ότι οι προς εκπόνηση χωροταξικές μελέτες, που έχει αναλάβει, κεκλεισμένων των θυρών, με πακτωλούς ευρωπαϊκών χρημάτων, να διαχειριστεί το ίδιο το ΤΕΕ, δεν ήθελαν εκπονηθεί  για την προστασία του περιβάλλοντος και της ποιότητας της ζωής μας αλλά για να αυξήσουν τη «φέρουσα ικανότητα» κερδοφορίας επιλεγμένων real estate επιχειρηματιών.

Ώρα μηδέν

Η «φέρουσα ανικανότητα» των πολιτικών υπεύθυνων να διαχειριστούν οργανωμένα και έντιμα τα οικιστικά μας θέματα στα ελληνικά νησιά  προς όφελος του κοινωνικού συνόλου, σε εποχές μάλιστα έντονης παγκόσμιας τουριστικής ανάπτυξης, είναι πλέον εμφανής, από κάθε νηφάλιο ξένο και Έλληνα τουρίστα επισκέπτη. Είναι προφανές ότι ο ελληνικός χώρος έχει αφεθεί στα χέρια της ανεξέλεγκτης κερδοσκοπίας και κινδυνεύει άμεσα.

Η Ελλάδα και ιδιαίτερα η περιφέρεια  Νοτίου Αιγαίου είναι επείγον να ενταχθεί  από τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΟΗΕ και της EUROPA NOSTRA  στα  πλέον απειλούμενα στον κόσμο  τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που κινδυνεύουν άμεσα από ανεξέλεγκτες κερδοσκοπικές δραστηριότητες. Διεθνείς οργανώσεις, όπως το ICOMOS, που είναι ο επίσημος τεχνικός σύμβουλος της UNESCO, θα πρέπει ήδη να λάβουν πρωτοβουλίες για την προστασία και ανάκτηση της θέας πολλών ελληνικών μνημείων και τοποθεσιών.

Κάθε επιδότηση με ευρωπαϊκά χρήματα επιτήδειων, που με τις μελέτες και τα δήθεν αναπτυξιακά τους έργα εμπορεύονται και καταστρέφουν το ελληνικό περιβάλλον πρέπει να σταματήσει. Η ιδιωτικοποίηση και εκποίηση των παραλιών των ελληνικών νησιών δεν μπορεί να συνεχιστεί. Οι χωροταξικές μελέτες για την πολεοδομική ανασυγκρότηση του ελληνικού χώρου πρέπει να επαναπροσδιοριστούν, με πρώτο στάδιο εκπόνησης των μελετών αυτών, την καθιέρωση ζωνών προστασίας της θέας των μνημείων, των τοπίων ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους και των παραδοσιακών οικισμών της χώρας

Η παραίτηση του Υπουργού Περιβάλλοντος, του Προέδρου του ΤΕΕ κι όλων εκείνων στις κεντρικές και περιφερειακές υπηρεσίες δόμησης, που αποδείχτηκαν μη ικανοί να διαχειριστούν προς όφελος του κοινωνικού συνόλου τα οικιστικά μας θέματα και εξαιρετικά ικανοί να παραχωρούν  προς εκμετάλλευση τους τελευταίους κοινόχρηστους χώρους και παραλίες μας, είναι πλέον απαραίτητη προϋπόθεση για την εξυγίανση των οικιστικών μας θεμάτων.

Η ανοχή μας σε αυτό το απεχθές εμπόριο, χρημάτων και ψήφων  με αντάλλαγμα παροχή δικαιωμάτων δόμησης σε βάρος της ποιότητας της ζωής μας, έχει εξαντληθεί. Τα επικοινωνιακά συνέδρια με γραβάτες για το οικιστικό μέλλον του τόπου μας δεν πείθουν πλέον κανένα.

Η δημιουργία μιας νέας υπό κοινωνικό έλεγχο ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΧΗΣ διαχείρισης των οικιστικών μας θεμάτων, απαλλαγμένης από τα ρουσφέτια και το πολιτικό κόστος, με πρωτοβουλία και ενεργό συμμετοχή όλων των πολιτικών κομμάτων, των περιβαλλοντικών οργανώσεων, των δικαστικών αρχών και των ενεργών πολιτών, αποτελεί πλέον εθνική ανάγκη, για να σωθεί ότι έχει απομείνει από την ομορφιά και αξιοπρέπεια του ελληνικού χώρου.

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

                       (Ημερομηνία Αρθρου: Μάιος 2024 )   

Χωροταξικές  αλχημείες

Η αναρχία στη δόμηση, η οικιστική ασχήμια, το κυκλοφοριακό χάος στις ελληνικές πόλεις, οι πανταχόθεν κατεδαφίσεις δειγμάτων της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, οι ιδιωτικοποιήσεις και καταστροφές παραλιών και αιγιαλών στις τουριστικές περιοχές, η ανοχή στην κατασκευή και η νομιμοποίηση «μυριάδων» αυθαίρετων, είναι ιστορικά πλέον γεγονότα, καταγεγραμμένα με εναέριες δορυφορικές αποτυπώσεις στον ελληνικό χώρο.
Τραγικές εικόνες μετά από φυσικές καταστροφές, πλημμύρες και πυρκαγιές, που προβάλλονται στις τηλεοράσεις του κόσμου όλου, όπως στο Μάτι, τη Μάνδρα και αλλού, έρχονται κατά καιρούς να επιβεβαιώσουν τις προαναφερόμενες διαπιστώσεις και να μας υπενθυμίσουν την προχειρότητα της οικιστικής ανάπτυξης στη χώρα μας.
Η τελευταία κυβερνητική τετραετία (2019-2023) υπήρξε η πλέον καταστροφική για το περιβάλλον και την ομορφιά αυτής της χώρας. Νόμοι και Αποφάσεις της Δικαιοσύνης, που προστάτευαν υποτυπωδώς το περιβάλλον, παρακάμπτονται, οι λιγοστοί ελεύθεροι κοινόχρηστοι χώροι στις πόλεις μας εκποιούνται και τα εναπομένοντα προπύργια ομορφιάς στις τουριστικές περιοχές του ελληνικού  χώρου προσφέρονται θυσία στο βωμό της real estate κερδοσκοπίας.
Σε αυτές τις πολιτικές ιστορικές συνθήκες, θα ήθελα ως διαχρονικός αυτόπτης μάρτυρας, πολιτικός μηχανικός, μέλος του ΤΕΕ, να αναφερθώ αναλυτικά σε διαπιστώσεις από μεθόδους και πρακτικές, που θεωρώ ότι έχουν οδηγήσει στην εμφανή, πλέον, πανταχόθεν αισθητική και περιβαλλοντική υποβάθμιση του ελληνικού χώρου.

Το εμπόριο δικαιωμάτων δόμησης

Είναι γνωστό στους περισσότερους συναλλασσόμενους με το Δημόσιο πολίτες, από προσωπικές εμπειρίες τους, ότι μηχανικοί, πολεοδόμοι, αστυνομικοί, δήμαρχοι, βουλευτές, υπουργοί κ.ά. συμμετέχουν σε ένα ευρύτερο μέτωπο συγκάλυψης και νομιμοποίησης παρανομιών δόμησης, που έχει οδηγήσει στην κατασκευή ενός και πλέον εκατομμυρίου αυθαίρετων κτισμάτων στη χώρα μας.
Το εμπόριο αυτό – χρήμα και ψήφοι – έναντι χαριστικών νομοθετικών ρυθμίσεων παροχής δικαιωμάτων δόμησης αποτυπώνεται ανεξίτηλα στην πολυδαίδαλη  χωροταξική και πολεοδομική νομοθεσία της χώρας και έχει επιφέρει ανυπολόγιστες βλάβες στο ελληνικό περιβάλλον και στην ποιότητα της ζωής μας. Οι όποιες προσπάθειες  έντιμων πολιτικών από θέσεις εξουσίας να σταματήσει το εμπόριο αυτό υπονομεύτηκαν ακαριαία εν τη γενέσει τους.
Η δομημένη οικιστική αναρχία, τα σπασμένα και στενά πεζοδρόμια, όπου «φυτρώνουν» παντοειδείς κατασκευές, που εμποδίζουν τη διέλευση των πεζών, η ασάφεια νομοθετικού διαχωρισμού χρήσης της αγροτικής από την οικιστική γη, δεν είναι παθογένειες της νεοελληνικής δημοκρατίας, όπως εκ του πονηρού θέλουν να παρουσιάσουν μερικοί «υπεύθυνοι», αλλά είναι επιπτώσεις συγκεκριμένων νομοθετικών πράξεων και μεθοδεύσεων, που οι διαχειριστές της εκάστοτε εξουσίας νομοθετούν για να αποκομίσουν οικονομικά και εκλογικά οφέλη.

Ο νόμος περί στρατηγικών επενδύσεων

Ο Νόμος 3894/2010 περί στρατηγικών επενδύσεων, που εκπονήθηκε για να απλοποιήσει τις διαδικασίες δημιουργίας στρατηγικών επιχειρήσεων, που θα συνεισέφεραν στην καινοτομία και αμυντική θωράκιση της χώρας για την προάσπιση του Εθνικού Συμφέροντος, εξελίχτηκε απροκάλυπτα, με διακομματική συναίνεση, σε ένα real estate εφαλτήριο εκμετάλλευσης τουριστικών περιοχών της χώρας και χρυσή νομοθετική ευκαιρία παράκαμψης πολεοδομικών διατάξεων δόμησης, προς εξυπηρέτηση ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.
Η παροχή πολεοδομικών και άλλων οικονομικών και θεσμικών προνομίων του Νόμου περί Στρατηγικών Επενδύσεων σε επιλεγμένες Ανώνυμες Εμπορικές Εταιρείες ολιγοπωλίων οικονομικά ισχυρών συμφερόντων, που δραστηριοποιούνται στην τουριστική εκμετάλλευση των τουριστικών προοπτικών της χώρας ( π.χ  AΠ. ΔΕΣΕ 34/23-11-2017) στο Σκορπιό  (τέως ιδιοκτησία Ωνάση) και άλλα ελληνικά νησιά, καθώς και η αμέριστη κυβερνητική συνδρομή των επιχειρηματικών σχεδίων των εταιρειών αυτών με εκατομμύρια επιδοτήσεων (π.χ. AΠ. 85500/2021) είναι ενδεικτική της νοοτροπίας που οι Υπουργοί Ανάπτυξης και Τουρισμού στη χώρα μας από το 2015 μέχρι σήμερα αντιλαμβάνονται την έννοια του «Eθνικού Συμφέροντος» και  μοιράζουν τους φόρους των εργαζόμενων Ελλήνων.

Ο ευνουχισμός των τοπικών κοινωνιών

Παράλληλα και όχι τυχαία, ο Νόμος 4579/2020 αφαιρεί από τους Δημάρχους και τα δημοτικά συμβούλια το θεμελιώδες, κατά το Ευρωπαϊκό δίκαιο, δικαίωμα συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών στη λήψη των αποφάσεων χωροταξικών επιλογών και καθορισμού δικαιωμάτων δόμησης στον τόπο τους, και παραδίδει την αρμοδιότητα αυτή στους συμβούλους των Υπουργικών γραφείων
Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό και προκαλεί υποψίες ότι στο θέμα αυτό, του περιορισμού του ρόλου της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ) δεν έτυχε να εκφράσoυν, έστω και για την «τιμή των όπλων», εύλογες νομοθετικού περιεχομένου αντιρρήσεις.

Η συγκάλυψη της μπετονένιας διαφθοράς.

Σε συνέχεια της διαχρονικής νομοθετικής συγκάλυψης και νομιμοποίησης παρανομιών δόμησης (Ν.4014/2011,Ν.4178/2013, Ν.4495/2017,Ν. 4612/2019, κλπ) η μπετονένια περί τα οικιστικά διαφθορά στον τόπο μας ανθεί σήμερα όσο ποτέ άλλοτε.
Τα πολεοδομικά γραφεία και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί νομιμότητας οικοδομικών αδειών έχουν συνειδητά υποστελεχωθεί και αδρανοποιούνται. Η μετάθεση των ευθυνών ελέγχου νομιμότητας της δόμησης, αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας, σε ιδιώτες μηχανικούς, που εκ των πραγμάτων δεν ελέγχονται ποτέ, έχει ήδη iοδηγήσει στην έκδοση χιλιάδων οικοδομικών αδειών καθ’ υπέρβαση των εν ισχύι πολεοδομικών διατάξεων δημιουργώντας στις αίθουσες των ελληνικών δικαστηρίων μια νέα γκρίζα  «ηλεκτρονική» γενιά  αυθαιρέτων.
Οι ψευδεπίγραφες επαναλαμβανόμενες υπουργικές εξαγγελίες αυστηρών δήθεν ελέγχων με τη χρήση νέων τεχνολογιών και υψηλά πρόστιμα, που θα έρθουν στο «μετεκλογικό» αύριο και η ψηφοθηρική άφεση αμαρτιών παρανομιών δόμησης του χθες είναι πάγιες χιλιοειπωμένες επικοινωνιακές πρακτικές ωραιοποίησης των ευθυνών των αρμοδίων, που δεν πείθουν πλέον κανένα.

Η παράκαμψη της δικαιοσύνης

Οι φιλικές προς το περιβάλλον Αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας, που προστατεύουν το περιβάλλον, θίγουν οικοδομικά συμφέροντα και επιβάλλουν την κατά το Σύνταγμα  ίση μεταχείριση των πολιτών, όπως οι Αποφάσεις Α 1037/2022,Α 176/2023, Α293/2024 και άλλες, πολεμούνται λυσσαλέα, ναρκοθετούνται και αδρανοποιούνται με τη νομοθέτηση άλλων παρακαμπτήριων νόμων. Η προάσπιση του δικαιώματος παροχής ρουσφετολογικών προνομίων δόμησης φαίνεται ότι για τους εκάστοτε κυβερνώντες τη χώρα μας αποτελεί εξέχουσας προτεραιότητας πολιτικής επιβίωσης θέμα.

Το ύψος της πράσινης υποκρισίας

Πράσινα δώματα, πράσινα νησιά, πράσινα άλογα, έχουν επιστρατευτεί για να αυξήσουν τα περιθώρια δόμησης και κέρδους των επιτήδειων και αποτελούν ένα ακόμη άλλοθι για την ανάπτυξη της οικιστικής κερδοσκοπίας, που ανθεί στη χώρα μας. Οι επιπτώσεις της πράσινης προχειρότητας διαχείρισης των οικιστικών μας θεμάτων γίνονται πλέον εμφανή σε κάθε γωνία της ελληνικής γης

Συστοιχίες φωτοβολταϊκών τοποθετούνται άναρχα, εδώ και εκεί, ανάμεσα σε ντομάτες και μπαμπάκια προς οικονομική υποτίθεται ενίσχυση των αγροτών με Ευρωπαϊκά τα χρήματα, καταστρέφοντας την ενιαία χρήση και ομορφιά των αγροτικών περιοχών της χώρας, ανεμογεννήτριες-τέρατα «φυτρώνουν» ανεξέλεγκτα στις υπερήφανες κορυφογραμμές τοπίων ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, χωρίς κοινωνική διαβούλευση και εθνικό και περιβαλλοντικό σχεδιασμό, ενώ τα μπόνους ορόφων κερδοσκοπίας, με πράσινες δικαιολογίες στις κορεσμένες από μπετόν πόλεις μας, πολλαπλασιάζονται και μεσουρανούν.

Το αιτιολογικό της Απόφασης Α293/2024 του Συμβουλίου της Επικρατείας, περί ακύρωσης των πράσινων μπόνους του α.10 του ΝΟΚ, με αφορμή προσφυγή κατά οικοδομικής αδείας στον  Άλιμο, που έλαβε για «οικολογικούς» λόγους έγκριση αύξησης του ύψους της οικοδομής από 17 μ. που ισχύει στην περιοχή στα 25 μ., αποκαλύπτει την πράσινη υποκρισία των υπεύθυνων, που χαρίζουν ορόφους στην ήδη ασφυκτικά δομημένη πόλη των Αθηνών και επιτρέπουν στους χρήματα έχοντες να χτίζουν πιο πολύ και πιο ψηλά και να κλέβουν το φως και τον αέρα των περίοικων, με πρόσχημα  την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Είναι  απορίας άξιο πώς μετά  τις ασύμμετρες δήθεν αντισταθμιστικές αυτές πρακτικές δεν έχουμε δει ακόμα πράσινα μπόνους επιπλέον ορόφων δόμησης για οπαδούς του Παναθηναϊκού  γύρω από το γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Παράλληλα το μπόνους αύξησης κατά 50% του συντελεστή δόμησης για την κατασκευή υπόσκαφων «οικολογικών» τουριστικών οικοδομών με γυάλινες προσόψεις σε ακατάλληλα σχιστολιθικά εδάφη, που έχει ως αποτέλεσμα να τινάζονται με δυναμίτες στον αέρα ολόκληρες πλαγιές και να καταστρέφεται για πάντα η αιγαιοπελαγίτικη  φυσιογνωμία, το φυσικό τοπίο και οι παραδοσιακοί αναβαθμοί στα νησιά των Κυκλάδων, είναι ένα ακόμα δείγμα περιβαλλοντικής πράσινης υποκρισίας  κερδοσκοπικού περιεχομένου.

Η πρόσφατη απόπειρα επικοινωνιακής διαχείρισης του θέματος των πράσινων μπόνους δόμησης, μετά τις  εκτεταμένες αντιδράσεις με κατάθεση τροπολογίας στη Βουλή, που με απλά λόγια λέει …ότι τα πράσινα δωράκια επιπλέον ορόφων στους χρήματα έχοντες δεν επιτρέπεται να λειτουργούν συσσωρευτικά αλλά ένα-ένα τη φορά, για να μην προκαλούν τους περίοικους, είναι ένα ακόμα δείγμα πράσινης νομοθετικής υποκρισίας.

Η φέρουσα υπουργική ανικανότητα

Η οικιστική υποβάθμιση και αναρχία στη χώρα μας δεν οφείλεται σε διαχρονικές παθογένειες της νεοελληνικής δημοκρατίας, όπως εκ του πονηρού προσπαθούν να ισχυριστούν μερικοί υπεύθυνοι, ούτε οφείλεται στην ανικανότητα των Ελλήνων μηχανικών να οδηγήσουν τη χώρα σε μια συντεταγμένη σύγχρονη οικιστική ανάπτυξη, αλλά είναι αποτέλεσμα της μετά δόλου φέρουσας ανικανότητας των πολιτικών διαχειριστών των οικιστικών μας θεμάτων τις τελευταίες δεκαετίες, που με σειρά νομοθετικών πράξεων ρουσφετολογικής σκοπιμότητας, διαχειρίζονται προς όφελος κερδοσκόπων, χωρίς κοινωνικά και περιβαλλοντικά κριτήρια την υπεραξία της προς δόμηση γης.

Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι σήμερα στα υπουργικά γραφεία, οι περισσότεροι εισηγητές των νόμων, που καθορίζουν τις οικιστικές τύχες της χώρας μας, έχουν διατελέσει επίσημοι τεχνικοί και νομικοί σύμβουλοι real estate επιχειρηματιών

Το ΤΕΕ και οι νεοέλληνες μηχανικοί

Το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, το συνδικαλιστικό όργανο120.000 Ελλήνων μηχανικών, έχει δυστυχώς καταντήσει το επίσημο ηλεκτρονικό συμβολαιογραφείο καταγραφής αυθαίρετων κτισμάτων στη χώρα μας, αρνούμενο μάλιστα να δίνει σε περιβαλλοντικές οργανώσεις τα στοιχεία από τις δηλώσεις αυθαίρετων, που θεσμικά πλέον  καταγράφει και ταξινομεί, επικαλούμενο προσωπικά δεδομένα των παρανομούντων.

Τα Συμβούλια Αρχιτεκτονικής, που θα προστάτευαν υποτίθεται τις οικολογικά ευαίσθητες περιοχές της χώρας μας, εγκρίνουν μελέτες με ύψη κτηρίων που περιχαρακώνουν ιστορικά μνημεία, ενώ αδιαφορούν για νόμους και ειδικά προεδρικά διατάγματα προστασίας οικισμών στο νησιωτικό χώρο, εξυπηρετώντας επιχειρηματικά συμφέροντα.

Τα Πολεοδομικά Γραφεία ελέγχου της δόμησης συνειδητά υποβαθμίζονται, για να μη δύνανται να εκτελούν ελέγχους και δημιουργούν καθυστερήσεις στην ανάπτυξη της κερδοσκοπικής οικιστικής ασυδοσίας στη χώρα μας.

Χωροταξικές μελέτες, που έχουν ήδη εκπονηθεί, όπως π.χ. η χωροταξική μελέτη του ΕΜΠ για την τουριστική ανάπτυξη της Ίου, κρύβονται στα συρτάρια και νέες χωροταξικές μελέτες εξαγγέλλονται εσπευσμένα, μαζικά και πρόχειρα, υπό την αιγίδα του ΤΕΕ, με προφανή στόχο να παρακάμψουν συνταγματικά εμπόδια περί φέρουσας ικανότητας, που έχουν προκύψει από ευνοϊκές για το περιβάλλον Αποφάσεις του ΣτΕ.

Ο πρόεδρος του ΤΕΕ, σε ένα κρεσέντο υπεράσπισης ιδιωτικών συμφερόντων, με δημόσιες δηλώσεις του αντιστρατεύεται ευνοϊκές για το περιβάλλον αποφάσεις τουΣτΕ, όπως οι Α176/2023 και Α 293/2024 και υπερασπίζεται, παρά την τραγωδία στο Μάτι, απαράδεκτες από τεχνική άποψη θέσεις, όπως η ανέγερση εκτός σχεδίου νέων οικοδομών, χωρίς να υπάρχει δημόσιος δρόμος πρόσβασης σε αυτές, και συνηγορεί σε αυξήσεις του ύψους και των συντελεστών δόμησης των κτηρίων σε κορεσμένες πολεοδομικά περιοχές της Αθήνας, με ευτελείς «πράσινες» δικαιολογίες

Παράλληλα, έμπρακτα το ΤΕΕ υιοθετεί τον « Ρουσφετολογικό Χωροταξικό Μεταχρονισμό», αυτή τη νέα μόδα νομοθετικών επιλογών μετάθεσης του χρόνου ισχύος νομοθετημένων πολεοδομικών διατάξεων (Ν. 4759/2020),για να προλαβαίνουν (χωρίς απώλειες ψήφων ) οι ημέτεροι επιτήδειοι να χτίζουν τετελεσμένα και χωρίς γκρίνιες σε οικολογικά ευαίσθητες τουριστικές περιοχές, πριν εφαρμοστούν οι  θεσμοθετημένες πλέον διατάξεις προστασίας των περιοχών αυτών, δυναμιτίζοντας έτσι κάθε έννοια χωροταξικού σχεδιασμού.

Η αποστροφή της ηγεσίας του ΤΕΕ σε κάθε ενέργεια περιβαλλοντικών οργανώσεων, που έχει σκοπό την προστασία των φυσικών και πολιτιστικών μνημείων της χώρας από την ανελέητη εκμετάλλευση , δεν κρύβεται.

Προκαλεί δέος και προμήνυμα  παράδοσης στην κερδοσκοπία των τελευταίων προστατευόμενων περιοχών ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους της χώρας  ότι  η  σημερινή ηγεσία  του ΤΕΕ, με  την ανοχή που έχει επιδείξει σε μεγάλες παρανομίες δόμησης σε δάση και παραλίες και μετά τις πρωτόγνωρες παγκοσμίως χωροταξικές αλχημείες και αντι-περιβαλλοντικές  και  ρουσφετολογικές αντιλήψεις που υιοθετεί  δυναμιτίζοντας ουσιαστικά  κάθε έννοια χωροταξικού σχεδιασμού και  απαξιώνοντας  επιστημονικά τους Έλληνες  μηχανικούς έχει εξουσιοδοτηθεί να διαχειριστεί  χωροταξικές μελέτες  πολεοδομικής – υποτίθεται – ανασυγκρότησης της χώρας, που χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης με το τεράστιο ποσό των 240 εκ. Ευρώ.

Είναι, μάλιστα, απορίας άξιο, πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση εκταμιεύει τα χρήματα αυτά, χωρίς σε πρώτη φάση να έχει προηγηθεί ο καθορισμός ζωνών προστασίας πέριξ των οικισμών, και χωρίς τις εγκρίσεις των δημάρχων και των τοπικών κοινωνιών, πράγμα που αποτελεί απαραίτητη νομοθετική προϋπόθεση εκπόνησης χωροταξικών μελετών οικισμών και εκταμίευσης των σχετικών κονδυλίων σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες.

Η εμπορευματοποίηση των μνημείων

Η έμπρακτη απαξίωση από την ελληνική πολιτεία  της σύμβασης της Γρανάδας για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς (που είναι Νόμος των κρατών μελών της ΕΕ), η νομιμοποίηση οικοδομών που περικυκλώνουν πολιτιστικά μνημεία, η  αλλοίωση επιστημονικών δεδομένων που αφορούν σε μνημεία, για τουριστικούς λόγους εντυπωσιασμού, η παράδοση στην κερδοσκοπία, με πακτωλούς επιδοτήσεων επιχειρήσεων σε περιοχές γύρω από μνημεία και τοπία ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, είναι ενέργειες που αποκαλύπτουν την απαξίωση πολιτιστικών παραμέτρων για τη διευκόλυνση της άναρχης οικιστικής ανάπτυξης της κερδοσκοπίας, που εξελίσσεται στη χώρα.

Η αξιοπιστία του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), η πλειοψηφία των μελών του οποίου διορίζεται και αντικαθίσταται από τον εκάστοτε υπουργό, τίθεται λόγω πολιτικών εξαρτήσεων υπό αμφισβήτηση. Τα λεγόμενα μνημεία «πρώτης γραμμής» κινδυνεύουν από τους πακτωλούς χρημάτων που διατίθενται σε έργα εντυπωσιασμού και εμπορικής αξιοποίησης γύρω τους, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των μνημείων της χώρας έχουν αφεθεί στην τύχη τους και σταδιακά καταστρέφονται.
Η τσιμεντοποίηση και η προγραμματισμένη διέλευση σε όλο το πλάτος των Προπυλαίων της Ακρόπολης των Αθηνών για την ταχύρυθμη εξυπηρέτηση τουριστών από κρουαζιερόπλοια, είναι κραυγαλέο παράδειγμα της εμπορευματοποίησης των μνημείων της χώρας. Η Ακρόπολη και τα μνημεία της αρχαιότητας δεν είναι μοντέρνα μουσεία εκθέσεων Πικάσο.  Ας επιμεληθούν τουλάχιστον οι αρμόδιοι να απαλείψουν τις  ακμές στις άκρες των μπετονένιων διαδρόμων για να μην στραμπουλούν τα πόδια τους οι απρόσεκτοι τουρίστες.

Αν συνεχίσουν οι μπετονολάτρες υπεύθυνοι των έργων στο διασημότερο πολιτιστικό μνημείο τους κόσμου  την υλοποίηση των εξαγγελθέντων σχεδίων τους για επιβλητικές κλίμακες εισόδου στα Προπύλαια και τεράστιες μπετόν αρμέ  ράμπες  δήθεν για ΑΜΕΑ στο ιερό βράχο της Ακρόπολης, προβλέπω ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης, ο Φειδίας και ο Περικλής να εγκαταλείψουν τις ανέσεις στις σουίτες τους στον Άδη και να έρθουν πάλι στη γη, να κηρύξουν μια πολιτιστική επανάσταση προστασίας των μνημείων της αρχαιότητας στον ελληνικό χώρο.

Συμπεράσματα

Οι κοινόχρηστοι χώροι, τα μνημεία και τα τελευταία οχυρά ομορφιάς στη χώρα μας παραδίδονται σήμερα στην ανελέητη οικοδομική κερδοσκοπία και «τουριστική ανάπτυξη», με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, χωρίς υπερασπιστές. Οι πανταχόθεν εκπρόσωποι των κομμάτων και μηχανισμών εξουσίας, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, σιωπούν και μόνο μερικοί μικροί ήρωες, μέλη περιβαλλοντικών  και μη κυβερνητικών οργανώσεων αντιδρούν στην πώληση και κακοποίηση του ελληνικού χώρου.

Οι θησαυροί της ελληνικής γης, οι παραλίες μας, οι κοινόχρηστοι χώροι μας, τα μνημεία μας και τα τοπία ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους της χώρας μας δεν είναι εμπορικά προς πώληση αγαθά από κανένα ΤΑΙΠΕΔ ούτε και κανέναν άλλο. Η ελληνική νεολαία δεν μπορεί να μένει άλλο απαθής στην εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων που της ανήκουν.

Το εμπόριο, εκμετάλλευσης της υπεραξίας της προς δόμηση γης, σε βάρος της ποιότητας της ζωής μας, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η διασπάθιση των χρημάτων των Ευρωπαίων φορολογούμενων σε αναπτυξιακά δήθεν έργα που έμμεσα ή άμεσα καταστρέφουν μνημεία της φύσης και του πολιτισμού στον ελληνικό χώρο πρέπει να σταματήσει.
Η δημιουργία μιας έντιμης, υπό κοινωνικό έλεγχο, ανεξάρτητης αρχής διαχείρισης των οικιστικών μας θεμάτων, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων, απαλλαγμένης από το εφήμερο πολιτικό κόστος, είναι σήμερα περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ. Μια ακόμα πολιτιστική, περιβαλλοντική  και οικονομική χρεωκοπία δεν αντέχει αυτή η χώρα

Αν όλοι εμείς, Έλληνες και ξένοι φίλοι της Ελλάδας, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, αρχαιολόγοι, φοιτητές, μαθητές και καθηγητές, νεολαία και γερουσία, δεν ενωθούμε σε ένα αγώνα προάσπισης της ομορφιάς και απελευθέρωσης των κοινόχρηστων χώρων  του τόπου μας, σε λίγα χρόνια δεν θα έχουμε στις πόλεις μας ελεύθερους χώρους και πεζοδρόμια να περπατήσουμε, δεν θα μπορούμε χωρίς εμπόδια να βλέπουμε τον ουρανό από τα παράθυρα των σπιτιών μας, δεν θα έχουμε καμία ελεύθερη παραλία δωρεάν να κολυμπήσουμε και θα περιφερόμαστε σαν ζόμπι στις πόλεις που γεννηθήκαμε με ένα μικροτσίπ τραπεζικής πολυεθνικής κάρτας πιστοληπτικής ικανότητας, τοποθετημένο ανεξίτηλα στην  δέρμα της άκρης των δακτύλων του χεριού μας, χωρίς πατρίδα πια.

Η αυθεντική ομορφιά της χώρας μας θα έχει χαθεί για πάντα.

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

(Ημερομηνία Αρθρου: Νοέμβριος 2023)

Η απαξίωση του Κυκλαδικού χώρου

Γη της απλότητας και της ομορφιάς,  μνημεία της ανθρώπινης παγκόσμιας κληρονομιάς τα νησιά των Κυκλάδων. Χρυσαφένιες παραλίες, το απέραντο γαλάζιο, αναρίθμητες ξερολιθιές, γαϊδουράκια σύντροφοι, ταπεινά εκκλησάκια, υπερήφανοι ανεμόμυλοι, πανέμορφοι αιγαιοπελαγίτικοι  οικισμοί θαύματα αρχιτεκτονικής  ανθρώπινης συνύπαρξης.

Η κυβική  ομορφιά  των  Κυκλαδίτικων οικισμών  ενέπνευσε τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες  του 20ου αιώνα και έφερε την αρχιτεκτονική επανάσταση του Bauhaus. Μεγάλοι αρχιτέκτονες όπως ο Le Corbusier  υποκλίθηκαν μπροστά στον ανώνυμο τεχνίτη του Αιγαίου.

Έργα τέχνης της φύσης και του πολιτισμού τα νησιά των Κυκλάδων μέχρι την δεκαετία του 1970  όταν οι  μπουλντόζες της κερδοσκοπίας   των κυνηγών του τουριστικού θησαυρού   άρχισαν ασύδοτες να  ισοπεδώνουν στο   κερδοσκοπικό πέρασμα τους ότι ωραίο η φύση και η παράδοση είχε  δημιουργήσει ανά τους αιώνες στα κυκλαδίτικα νησιά. Οι εικόνες  της οικιστικής αναρχίας και καταστροφής  που σήμερα απλώνεται  και εξελίσσεται στην Κυκλαδική γη σοκάρουν και εξοργίζουν.

Οικισμοί έργα τέχνης της λαϊκής αρχιτεκτονικής κακοποιούνται, υπέροχοι  ανεμόμυλοι και μικρά εκκλησάκια εμβολίζονται  από νέες διώροφες οικοδομές,   ξενόγλωσσες επιγραφές  έρχονται να  καλύψουν τα τελευταία ίχνη της ομορφιάς  των παλιών  κτιρίων στις  πλατείες  των όμορφων οικισμών. Η γυάλινη αρχιτεκτονική του ατάλαντου μεταμοντέρνου εντυπωσιασμού έρχεται να εξοστρακίσει   την αυθεντική  ταπεινή λαϊκή αιγαιοπελαγίτικη αρχιτεκτονική.

Χιλιάδες  νέες  νομότυπες οικοδομές σκορπάνε   στα χωράφια. Υπέροχοι   κάμποι των νησιών μετατρέπονται σε κάμπους διωρόφων χωρίς καμία πρόβλεψη για δρόμους, κοινόχρηστους χώρους και υποδομές, ρέματα  γεμάτα  λυγαριές μπαζώνονται, παράνομα νταμάρια και μαϊμού υπόσκαφα  κτίσματα  ξεκοιλιάζουν τις πλαγιές, αιώνια βράχια στις ακτογραμμές καταστρέφονται, υπερήφανες κορυφογραμμές ισοπεδώνονται.  Η  φυσική ομορφιά των Κυκλαδίτικων νησιών  χρόνο με τον χρόνο χάνεται.

Τη νομότυπη οικιστική ασυδοσία  ακολουθούν   τα αυθαίρετα. Δεκάδες χιλιάδες νέας γενιάς αυθαίρετα κτίσματα  αναγείρονται, δηλώνονται και νομιμοποιούνται στα νησιά των Κυκλάδων με τους Νόμους Ν. 4178/2013 και Ν. 4495/2017.  Ο ακριβής  αριθμός τους  δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί δεδομένου ότι  το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, στο  νέο   του  ρόλο  ως  ¨Εθνικό    ηλεκτρονικό    Συμβολαιογραφείο  καταγραφής    Αυθαιρέτων ¨ αποκρύπτει από  πολίτες και  περιβαλλοντικές οργανώσεις   στοιχεία των αυθαιρεσιών δόμησης  που θεσμικά κατέχει  επικαλούμενο προσωπικά δεδομένα  των παρανομούντων.

Παράλληλα κάθε προσπάθεια έντιμου χωροταξικού σχεδιασμού  προστασίας του νησιωτικού χώρου  πέφτει στο κενό. Χωροταξικές μελέτες  του ΕΜΠ και άλλων δημόσιων φορέων για  νησιά των Κυκλάδων που εκπονήθηκαν δαπάνες  των φορολογουμένων Ελλήνων κρύβονται στα συρτάρια των αρμοδίων  γιατί προφανώς δεν εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα   διακεκριμένων    περί την  εξουσία επιτήδειων.

Οι υπεύθυνοι  για την προστασία και οικιστική ανάπτυξη των Κυκλάδων και του ελληνικού χώρου   από το 1985  και μετά  φορώντας  διαδοχικά πράσινες, μπλε και ροζ    στολές   αποδείχτηκαν ανίκανοι να προστατεύσουν το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον των νησιών των Κυκλάδων και τα τουριστικά αξιοθέατα της χώρας όλης και αντίθετα   εξαιρετικά ικανοί να παραχωρούν και πουλάνε  κοινόχρηστους χώρους και παραλίες και να εθίζουν διαχρονικά  με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου τον ελληνικό λαό στην περί τα οικιστικά αυθαιρεσία, συναλλαγή και διαφθορά.

Η καταστροφή τουριστικών αξιοθέατων όπως η πανέμορφη σειρά  των παραδοσιακών ανεμόμυλων στο νησί της Ίου δεν έχει δικαιολογίες. Οι  αρμόδιες  αρχιτεκτονικές επιτροπές  και πολεοδομίες δεν επιτρέπεται να προσυπογράφουν καθημερινά την αλλοίωση της αιγαιοπελαγίτικης φυσιογνωμίας των Κυκλάδων και να κλείνουν τα μάτια  στις   απανταχού  παρανομίες δόμησης    που βλέπει από μακριά ο κάθε απλός πολίτης.

Τα νησιά των Κυκλάδων χωρίς  υπερασπιστές της παράδοσης και ομορφιάς τους είναι απελπιστικά μόνα  μπροστά στους σαρωτικούς ανέμους της ιστορίας. Ο Όμηρος κάπου θαμμένος, στην Ίο λένε, δεν ζει  πια, ο  Οδυσσέας είχε  γυρίσει  στην Ιθάκη, οι καλαίσθητοι  Ενετοί είχαν φύγει, οι  παλιοί κυκλαδίτες αγρότες    γερνούσαν και έβλεπαν  με έκπληξη και απορία τις ερπύστριες  νεόπλουτων κυνηγών του χρήματος  να αλωνίζουν στα χωράφια τους. Τα παιδιά των λουλουδιών,  οι χίπις της δεκαετίας του 60-70 με  τα γυμνά κορμιά τους δεν είναι  πια εδώ να πολεμήσουν  για  να μείνουν ελεύθερες  οι  παραλίες  και ακτογραμμές του Αιγαίου που αγάπησαν.

Μόνο τα κατσίκια,   μερικοί μικροί ήρωες  περιβαλλοντικών οργανώσεων όπως η Ελληνική Εταιρεία του αείμνηστου Κώστα Καρρά, λιγοστοί  πραγματικοί τεχνοκράτες,  και  λίγοι    ρομαντικοί φιλέλληνες ξένοι  είναι εδώ   να αντισταθούν   στην επέλαση της κερδοσκοπικής ασχήμιας  και στην εξαγορά και εμπορευματοποίηση των  νησιών  των Κυκλάδων.

Από την άλλη μεριά ένας  στρατός ντόπιων και ξένων κερδοσκόπων    με στενούς συνεργάτες στους διαδρόμους της εξουσίας   ορμούν    να εκμεταλλευτούν τα τουριστικά κάλλη της κυκλαδικής γης.

Εξαγορασμένοι πολεοδόμοι, λαδωματίες αστυνομικοί,  βαρήκοοι δήμαρχοι, ατάλαντοι μηχανικοί, μεσίτες κάθε είδους,  βουλευτές και υπουργοί επίσημοι συνεργάτες real estate  επιχειρηματιών,   υποψήφιοι πωλητές  αγροτικών εκτάσεων για οικιστική χρήση, δικηγόροι με γραβάτες, ένας απέραντος στρατός   τρέχουν να  πουλήσουν   στο ανώνυμο χρήμα    την  κυκλαδική γη  σαρώνοντας στη  fast track επέλαση  της αγωνιώδους απληστίας τους  ότι η φύση και ο πολιτισμός έχει   απλόχερα χαρίσει  στα νησιά των Κυκλάδων, τις  προμετωπίδες του ελληνικού τουρισμού.

Ιδιαίτερα η τελευταία τετραετία ( 2019-2023) υπήρξε η μαύρη τετραετία για το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά  των Κυκλάδων και της Ελλάδας όλης. Κάθε πραγματικός έλεγχος στην δόμηση των νησιών  ουσιαστικά καταργείται. Κάθε υπάρχον νόμος και ειδικό διάταγμα που προστάτευε το περιβάλλον και την παράδοση  βρίσκεται υπό διωγμό.    Οι  παρατάσεις νομιμοποίησης αυθαιρέτων διαδέχονται   η μία την άλλη και   επεκτείνονται στους  αιγιαλούς, τα δάση  και τους δημόσιους χώρους. Απροσάρμοστοι αρχαιολόγοι ξυλοκοπούνται.  Τα πολεοδομικά γραφεία  αδρανοποιούνται. Αυτόνομα τουριστικά κρατίδια ελεγχόμενα από κάμερες ασφαλείας και μπράβους  άρχισαν να εμφανίζονται στις άλλοτε ελεύθερες παραλίες των νησιών των Κυκλάδων.

Οι  φιλικές  προς το περιβάλλον αποφάσεις της Δικαιοσύνης και του Συμβουλίου Επικρατείας όπως η Απόφαση  Α. 1037/2022 του  ΣτΕ για την Ίο  παραγράφονται και ναρκοθετούνται, οι  Δήμοι αποκλείονται από την λήψη αποφάσεων για το χωροταξικό μέλλον του τόπου τους ( Ν.4759/2020 ) και οι  αποφάσεις του ΣτΕ  που αφορούν τον διαχωρισμό   χρήσης της αγροτικής από την οικιστική γη,  ακρογωνιαίο λίθο κάθε  έννοιας χωροταξικού σχεδιασμού,    παρακάμπτονται με άνωθεν νομοθετικές αλχημείες και  εντολές.

Σε αυτό το κλίμα πολιτιστικής και ηθικής  παρακμής και πανταχόθεν  νομοθετικών διευκολύνσεων  της κυβερνητικής εξουσίας  προς κερδοσκόπους, παρανομούντες και  καταπατητές  γίνεται ξεκάθαρο ότι οι εξαγγελίες για χωροταξικό σχεδιασμό που αναγγέλλονται από το Υπουργείο Χωροταξίας  και χρηματοδοτούνται με 240 εκ Ευρώ από τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων  είναι προσχηματικές και  δεν έχουν στόχο την προστασία του περιβάλλοντος και της  ποιότητα της ζωής μας αλλά την παράκαμψη δικαστικών αποφάσεων του ΣτΕ  και τη δημιουργία συνταγματικών προϋποθέσεων  για την  νομότυπη  εκποίηση και ιδιωτικοποίηση των τελευταίων ελεύθερων κοινοχρήστων χώρων  και αμμουδιών στις τουριστικές  περιοχές της χώρας ενεργοποιώντας  ψευδεπίγραφους  νόμους όπως ο Ν.3894/2010  περί δήθεν Στρατηγικών  Επενδύσεων.

Σε οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα  το ξέπλυμα μεγάλων παρανομιών δόμησης και η συγκάλυψη   καταστροφών  έργων τέχνης της φύσης και του πολιτισμού  όπως   αυτές  που αποκαλύπτονται και αναρτώνται φωτογραφικά  στις ιστοσελίδες των περιβαλλοντικών οργανώσεων των νησιών των  Κυκλάδων καθώς και η  θέσπιση νόμων που νομιμοποιούν   οικιστικές παρανομίες  με αντάλλαγμα το χρήμα  θα είχαν  στείλει τους υπευθύνους για τις μεθοδεύσεις  αυτές στις αίθουσες ειδικών δικαστηρίων.

Στην Ελλάδα αντίθετα, η ικανότητα νομοθετικής συγκάλυψης  παρανομιών δόμησης  αποτελεί επιστημονική περγαμηνή  για  εκείνους που  αμετανόητοι συνεχίζουν να καθορίζουν τις οικιστικές τύχες της χώρας  επιβραβεύοντας και  επιδοτώντας  με το αζημίωτο την  οικιστική  ασυδοσία και διαφθορά. Είναι προφανές ότι έντιμοι με αξιοπρέπεια μηχανικοί και αρχιτέκτονες που δεν είναι διατεθειμένοι να συμμετέχουν στο ευρύτερο αυτό, με ηλεκτρονικές πλέον δυνατότητες, κύκλωμα εμπορίας και διεκπεραίωσης παρανόμων εργασιών δόμησης δεν έχουν επαγγελματικό μέλλον σε αυτή τη χώρα και αργά ή γρήγορα μένουν άνεργοι και αναζητούν εργασία στο εξωτερικό ( brain drain) στερώντας τη χώρα μας από τους πλέον ικανούς πολίτες της.

Το  μακάβριο  αυτό εμπόριο – χρήμα  και ψήφοι  – έναντι χαριστικών παροχών δικαιωμάτων δόμησης σε βάρος της ποιότητας της ζωής μας  που έχει καταστρέψει το περιβάλλον μιας από τις ωραιότερες χώρες του κόσμου  δεν μπορεί να διαιωνίζεται άλλο και να μεσουρανεί στον τόπο μας. Οι πράσινες ασπιρίνες – οι  δήθεν εξαγορές περιβαλλοντικών καταστροφών με εισφορές σε χρήμα – δεν πείθουν πλέον, ούτε τους αφελείς. Η  οικονομική  και παραγωγική ανόρθωση της Ελλάδος δεν μπορεί να βασίζεται στη δημιουργία συνθηκών ντόπινγκ της  οικιστικής ασυδοσίας και στην εκποίηση  της δημόσιας γης. Το οικονομικό πρότυπο ανάπτυξης  που έχει ήδη οδηγήσει μια φορά την χώρα στην χρεωκοπία δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται.  Η χρηματοδότηση με κονδύλια της ΕΕ έργων και μελετών  που καταστρέφουν το περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά πρέπει να σταματήσει.

Η νομοθετική  επιλογή  μετα-χρονισμού ισχύος πολεοδομικών διατάξεων για να αμβλυνθεί το πολιτικό κόστος και  να προλαβαίνουν να χτίζουν  οι  ημέτεροι επιτήδειοι έγκαιρα και τετελεσμένα χωρίς γκρίνιες τα μπετά τους  δυναμιτίζει κάθε προσπάθεια  χωροταξικού σχεδιασμού σε οικολογικά ευαίσθητες τουριστικές περιοχές και αποτελεί τον απόλυτο ηθικό ξεπεσμό εκείνων που από θέσης εξουσίας διαχειρίζονται τα οικιστικά μας θέματα.

Η επιστημονική και ηθική απαξίωση των 110.000  μηχανικών μελών του ΤΕΕ για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων  των εκάστοτε  λίγων δεν μπορεί να συνεχιστεί.  Η  περιθωριοποίηση, οι εκφοβισμοί, οι  ξυλοδαρμοί και οι προσχηματικές δικαστικές διώξεις έντιμων δημοσίων λειτουργών και πολιτών που χωρίς συμφέρον αγωνίζονται για την προστασία της ομορφιάς αυτής της χώρας δεν τιμά τους εκπροσώπους της ελληνικής δημοκρατίας.

Οι σύλλογοι αρχιτεκτόνων και καλλιτεχνών, το ΙΚΟΜΟΣ, η παγκόσμια κοινότητα  δεν μπορούν να σιωπούν άλλο μπροστά στις  καταστροφές  ενός φυσικού και πολιτιστικού μνημείου παγκόσμιας αξίας  όπως οι Κυκλάδες.

Η  νεολαία αυτής της χώρας  πενήντα χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου ήρθε νομίζω  η ώρα  να υπερασπιστεί  το ελληνικό περιβάλλον που της ανήκει  από όλους εκείνους  που το καταστρέφουν,  που δανείζονται στο όνομα της δισεκατομμύρια  και που πουλάνε  στους χρήματα έχοντες την περιουσία της και τις τουριστικές προοπτικές της χώρας  για μια χούφτα δολάρια και λίγους ακόμη μήνες παραμονής στην εξουσία.

Η αντικατάσταση του  Υπουργείου Χωροταξίας και Περιβάλλοντος  από μια νέα  Ανεξάρτητη Αρχή  με την συμφωνία όλων των κομμάτων   που θα διαχειρίζεται έντιμα τα οικιστικά μας θέματα  απαλλαγμένη από κάθε  πολιτικό κόστος είναι η τελευταία ευκαιρία   να σωθεί  ότι έχει απομείνει από την ομορφιά και αξιοπρέπεια του ιστορικού πολιτισμού  των Κυκλάδων και του Ελληνικού χώρου.

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

(Ημερομηνία Αρθρου: Μάρτιος 2023 )

Το  ξέπλυμα μεγάλων παρανομιών δόμησης

 

Είναι πλέον  ιστορικό γεγονός,  ανεξίτηλα γραμμένο  στην ελληνική  πολεοδομική νομοθεσία  ότι  τα  μεταπολεμικά   χρόνια  η   ρουσφετολογική εμπορία προνομίων δόμησης  από τους εκάστοτε κυβερνώντες    οδήγησε στην οικιστική υποβάθμιση και καταστροφή της ανεπανάληπτης  φυσικής και   πολιτιστικής ομορφιάς  του ελληνικού χώρου.

Οι εκτός σχεδίου πολιτικοί   που κυβέρνησαν την Ελλάδα  τα τελευταία χρόνια,   πλην ελαχίστων εξαιρέσεων,  δεν έχαναν  ευκαιρία σε κάθε προεκλογική περίοδο  με απίθανες δικαιολογίες να  πουλάνε  προνόμια και συντελεστές δόμησης, χαρίζουν πρόστιμα   και  συγκαλύπτουν  οικιστικές παρανομίες   με  προφανή στόχο να διατηρηθούν στην εξουσία.

Όμορφα παραδοσιακά κτίρια  κατεδαφίστηκαν, ρέματα μπαζώθηκαν, δάση  καταπατήθηκαν,  ακτογραμμές  ισοπεδώθηκαν, οι ελληνικές πόλεις μεγάλωσαν χωρίς πεζοδρόμια,  κοινόχρηστους χώρους, πράσινο  και ομορφιά.   Στη  νόμιμη    οικιστική αναρχία   ήρθαν γρήγορα   με άνωθεν ρουσφετολογική ανοχή να προστεθούν εκατομμύρια αυθαίρετα κτίσματα νέας γενιάς που νομιμοποιήθηκαν έναντι εξαγοράς   ολοκληρώνοντας την οικιστική και περιβαλλοντική  υποβάθμιση  του ελληνικού χώρου.

Το γεγονός ότι  άνθρωποι στο  Μάτι   κάηκαν ζωντανοί  από έλλειψη δρόμων  διαφυγής προς την θάλασσα, στην Μάνδρα και αλλού  οδηγοί  και  αυτοκίνητα παρασύρθηκαν  από τα  ορμητικά νερά καταπατημένων ρεμάτων και οι σεισμικές ενίοτε δονήσεις αναδεικνύουν  παγκοσμίως  στις  οθόνες των τηλεοράσεων την εγκληματική προχειρότητα και αναρχία  της οικιστικής ανάπτυξης στον τόπο μας  δεν φαίνεται να  πτοεί τους αρμόδιους υπουργούς.

Οι Νόμοι, N.4014/2011, Ν.4178/2013, Ν. 4495/2017, Ν.4896/2022  που  διαιωνίζουν την  νομιμοποίηση αυθαιρέτων  δεν έχουν τελειωμό. Η   αναστολή  κατεδάφισης αυθαιρέτων κτισμάτων σε αιγιαλούς και  παραλίες  (14-12-2022) και η ευνοϊκή  νομιμοποίηση τεράστιων  με πισίνες αυθαιρέτων κτισμάτων  διαστάσεων μεγαλύτερων ακόμα  των 1.000 τμ είναι ενδεικτική των προθέσεων.

Η  κυβέρνηση Μητσοτάκη     με τις νομοθετικές  ρυθμίσεις  που έχει  αποσπασματικά καταθέσει  στη Βουλή  τα τέσσερα τελευταία χρόνια    δεν  αφήνει  καμία αμφιβολία ότι  ανέχεται και συγκαλύπτει παρανομίες δόμησης μεγάλων αυθαιρέτων και εμπορεύεται στρατηγικά  πλέον,  εν αγνοία των τοπικών κοινωνιών, την παραχώρηση προς εκμετάλλευση των περιοχών Natura και των τελευταίων  παρθένων παραλιών της χώρας μας    για να διατηρηθεί στην εξουσία.

Με αντισυνταγματικές νομοθετικές μεθοδεύσεις χαρίζονται δημόσιοι χώροι, δάση, αιγιαλοί,  πρόστιμα από παρανομίες,   παραγράφονται  αδικήματα  που οδηγούν σε περιβαλλοντικές καταστροφές και  ακυρώνονται με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου  οι λίγες   διατάξεις  που προστάτευαν το περιβάλλον στη χώρα μας.

Μετά την νομοθετική κατάργηση της ¨  ενοχλητικής  ¨ συμμετοχής των τοπικών κοινωνιών και Δημάρχων στις  αποφάσεις έγκρισης Χωροταξικών μελετών που αφορούν τον  τόπο τους  ( Ν. 4759/2020), τις ¨στρατηγικές¨ παραχωρήσεις  εκμετάλλευσης τεράστιων δασικών εκτάσεων και αιγιαλών  των ελληνικών νησιών σε επιλεγμένα επιχειρηματικά συμφέροντα με την επίκληση μάλιστα  αναγκών ¨Εθνικής Σκοπιμότητας¨  (Ν. 4864/2021 ), η  κυβέρνηση  κατέθεσε  στη Βουλή στις 14-3-2023 λίγες ημέρες πριν την λήξη της θητείας της   ένα  νέο νομοσχέδιο –  σκούπα  του Υπ. Περιβάλλοντος  χαρακτηριστικό της  νοοτροπίας   τροποποιήσεων  της περιβαλλοντικής και πολεοδομικής νομοθεσίας  για  την συγκάλυψη παρανομιών δόμησης .

Στο νομοσχέδιο αυτό  που συζητείτε στη Βουλή: α) Καταργείται η νομοθετική προστασία σε περιοχές  Natura, β)  ¨τακτοποιούνται¨ εκχερσωμένες δασικές εκτάσεις  που καλλιεργούνται και εξασφαλίζεται ασυλία από πρόστιμα και κυρώσεις για την παράνομη χρήση τους γ) Μειώνεται   σε  30 από 50 μέτρα η  απόσταση από τον αιγιαλό ανέγερσης τουριστικών κτιρίων παρά τις προειδοποιήσεις των επιστημόνων για άνοδο της στάθμης της θάλασσας και κίνδυνο τσουνάμι μετά από σεισμικές δονήσεις δ)  Καθιερώνεται  πλέον η  δυνατότητα επεκτάσεων   ¨σύνθετων¨  τουριστικών χωριών   και σε δημόσιες δασικές εκτάσεις, ε)  Προβλέπεται η  ¨νομιμοποίηση¨ παράνομων δρόμων που έχουν κατασκευάσει  ¨στρατηγικοί¨ επενδυτές και πολλά άλλα.

Σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα η απαράδεκτη αυτή  αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών και οικιστικών  θεμάτων  που ουσιαστικά  καταργεί  κάθε έννοια ίσης μεταχείρισης των πολιτών, αγνοεί αποφάσεις ανωτάτων δικαστηρίων, καταστρέφει το περιβάλλον  και εθίζει σε αντικοινωνικές συμπεριφορές  θα είχε προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων και οδηγήσει τους αρμόδιους   υπουργούς στις αίθουσες ειδικών δικαστηρίων.

Δυστυχώς  στην χώρα μας  οι πρακτικές αυτές ευνοιοκρατίας και εξαγοράς που ενθαρρύνουν καταπατητές,   απαξιώνουν τις προσπάθειες εφαρμογής του νόμου από  έντιμους δημόσιους λειτουργούς  και τιμαριθμοποιούν την περί τα οικιστικά διαφθορά  θεωρούνται   αναπόσπαστο τμήμα της δημοκρατικής  κανονικότητας και ενίοτε   χαίρουν  ευρύτερης    διακομματικής  συναίνεσης.

Η σκέψη ότι οι ίδιοι   κυβερνήτες  που έναντι προσχηματικών χρηματικών  προστίμων νομιμοποιούν προϊόντα διαφθοράς και συγκαλύπτουν με παραγραφές και νομοθετικά  τερτίπια   τις μεγάλες αυταπόδεικτες από τεράστιους όγκους μπετόν παρανομίες δόμησης   είναι οι ίδιοι που  έχουν την απόλυτη εξουσία να διαχειρίζονται   τεράστια  Ευρωπαϊκά κονδύλια  σε  άυλες επιδοτήσεις   ιδιωτικών  έργων  αμφιλεγόμενης σκοπιμότητας    προκαλεί ρίγη ανησυχίας για την λειτουργία των δημοκρατικών μας θεσμών.

Τι κάνουμε όμως εμείς οι απλοί αδέσμευτοι πολίτες μπροστά στο απροκάλυπτο αυτό  στρατηγικό σε βάρος της ποιότητας της ζωής μας  εμπόριο.

Μήπως ήρθε η ώρα να  οδηγήσουμε  ενώπιον της  Ελληνικής και Ευρωπαϊκής δικαιοσύνης  όλους εκείνους τους ανώνυμους περί  το κράτος υπουργούς και τους παρατρεχάμενους τους  που έρχονται και παρέρχονται και από τις εκάστοτε  θέσεις  εξουσίας,   νομιμοποιούν μεγάλης κλίμακας αυθαιρεσίες, διαιωνίζουν την περί τα οικιστικά διαφθορά,   εθίζουν τους έλληνες πολίτες στην συναλλαγή και παρανομία, και  υποβαθμίζουν  το ελληνικό περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής μας  για μια χούφτα ψήφους και μια χούφτα δολάρια;

Μήπως ήρθε ή ώρα  το …ξέπλυμα μεγάλων παρανομιών δόμησης (κατηγορία 5 αυθαιρέτων) που προκαλεί   μόνιμες βλάβες στο περιβάλλον να αντιμετωπιστεί από τις δικαστικές αρχές με τη ίδια   αυστηρότητα που αντιμετωπίζεται κατά νόμο το  ξέπλυμα του… μαύρου χρήματος που στο κάτω κάτω εξαερώνεται και δεν αφήνει μόνιμο αποτύπωμα   ασχήμιας  στον ελληνικό χώρο;  Μήπως;

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

 (Ημερομηνία Αρθρου: Νοέμβριος 2022)

Η  φέρουσα ανικανότητα της πολιτείας

Τις ημέρες αυτές ολοκληρώνονται οι αναθέσεις των χωροταξικών μελετών  ειδικών πολεοδομικών σχεδίων για δεκάδες οικισμούς που περιλαμβάνουν τους πλέον γνωστούς  τουριστικούς  προορισμούς της χώρας. Το  έργο χρηματοδοτείται με ένα σχεδόν δισεκατομμύριο Ευρώ από το ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ και το  διαχειρίζεται και επιβλέπει το υπουργείο Χωροταξίας σε  συνεργασία με το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος.

Θα έπρεπε όλοι να χαιρόμαστε  που τελικά μετά από  τις  πολλές  ατελέσφορες προσπάθειες μια  νέα επιχείρησή  πολεοδομικής ανασυγκρότησης ξεκινά στη χώρα μας.

Δυστυχώς  η χαρά μας αυτή αναιρείται  από μια  σειρά κυβερνητικέςνομοθετικές πρωτοβουλίες  που έχουν  προφανή στόχο  την fasttrack εξυπηρέτηση επιχειρηματικών  δραστηριοτήτων δόμησης σε βάρος κάθε χωροταξικών επιλογών  προστασίας του περιβάλλοντος και της ποιότητας της ζωής μας. Οι νομοθετικές  αυτές πρωτοβουλίες είναι:

Οι εσπευσμένες πριν την εκπόνηση των χωροταξικών μελετών fast track παραχωρήσεις προς αποκλειστική τουριστική εκμετάλλευση τεράστιων εκτάσεων του νησιωτικού χώρου με το νομοθετικό εφεύρημα του  Ν3895/2010   περί ¨στρατηγικών επενδύσεων εθνικής σκοπιμότητας¨  κατά παράβαση  σημαντικών  αποφάσεων  του ΣτΕ και των  Ευρωπαϊκών δικαστηρίων.  (  ΦΕΚ 2952/17-2-2020  )
Η μεταφορά όλων των χωροταξικών αρμοδιοτήτων σε ένα υπουργικό όργανο, το ΚΕΣΥΠΩΘΑ   αποκλείοντας με τον τρόπο αυτό τους δημάρχους και τις τοπικές κοινωνίες από την μέχρι σήμερα κατοχυρωμένη συμμετοχή τους στη  λήψη χωροταξικών αποφάσεων για το μέλλον του τόπου τους.( Ν.4759/2020)
Η κατάργηση κάθε ουσιαστικού ελέγχου των οικοδομικών αδειών δόμησης  από τα αρμόδια πολεοδομικά γραφεία και  η μεταβίβαση της ευθύνης αυτής της πολιτείας στις πλάτες  ανυποψίαστων νέων ιδιωτών μηχανικών που  εκ των πραγμάτων είναι αδύνατον να έχουν την δυνατότητα ερμηνείας της δαιδαλώδους πολεοδομικής νομοθεσίας.
Η διαρκής νομοθετική προστασία αυθαιρέτων κτισμάτων (από τον Ν. 4178/13 έως τον 4759/20)ακόμα και σε αιγιαλούς, δάση και κοινόχρηστους χώρους.(Βουλή 4-11-2022)
Hπροκλητική απόκρυψη στοιχείων των δηλώσεων καταγραφής αυθαιρέτων με την επίκληση προστασίας προσωπικών δεδομένων. Αλήθεια από πότε η παρανομία του καθενός   είναι επτασφράγιστο από την πολιτεία προσωπικό δεδομένο. (Έγγραφο  ΤΕΕ 18647/2022).

 

Η  καταγραφή αυτών και άλλων πολλών νομοθετικών πρωτοβουλιών που  τροποποιούν και  καταργούν  νόμους που προστάτευαν μέχρι σήμερα  το περιβάλλον της χώρας μας δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι  βρισκόμαστε μπροστά  σε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση συγκάλυψης παρανομιών δόμησης προς  εξυπηρέτηση  συμφερόντων.

Η  επιχείρηση αυτή,¨Χρήμα Υπεράνω Νόμων¨, έχει ήδη μετατρέψει το  Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος ( ΤΕΕ)  σε ηλεκτρονικό  συμβολαιογραφείο νομιμοποίησης αυθαιρέτων και την ελληνική βουλή σε  πλυντήριο  παρανόμων πράξεων δόμησης δυναμιτίζοντας ουσιαστικά κάθε έννοια χωροταξικού σχεδιασμού.

Στα πλαίσια αυτών των νομοθετικών εξελίξεων που  διέπει τα οικιστικά θέματα του τόπου μας ο ισχυρισμός ότι οι  χωροταξικές μελέτες  ειδικών πολεοδομικών σχεδίων που ανατίθενται μαζικά σήμερα και προβάλλονται σαν επιχείρηση πολεοδομικής ανασυγκρότησης  θα βάλουν τάξη στην αταξία που διέπει την οικιστική ανάπτυξη της χώρας μας καθίσταται  προσχηματική.

Κατ΄αρχήν είναι αδύνατον υπεύθυνοι  τεχνοκράτες  να ισχυρίζονται ότι είναι δυνατόν  εντός ολίγων μηνών, ( χρόνος  που απαιτείται  να μελετηθεί  μια απλή οικοδομική άδεια), να συνταχθούν  χωροταξικές μελέτες που θα καθορίσουν το οικιστικό μέλλον περιοχών   που αποτελούν  μάλιστα τα προπύργια των  τουριστικών προοπτικών της χώρας μας χωρίς ούτε καν να έχει ολοκληρωθεί το εθνικό κτηματολόγιο και οι δασικοί χάρτεςστις υπό μελέτη περιοχές.

Στη συνέχεια η  συζήτηση περί   φέρουσας ικανότητας δόμησης  νησιωτικών κυρίως περιοχών που αποτελούν αυτοτελείς  γεωγραφικές ενότητες  είναι προσχηματική καθότι δεν υπεισέρχεται επί της ουσίας αλλά  επικεντρώνεται απλά και μόνο σε  τεχνικές πτυχές υποδομών όπως  φως, νερό, τηλέφωνο, μεταφορές.

Έχει σήμερα με τα νέα τεχνολογικά δεδομένα  αποδειχθεί ότι  η εξασφάλιση των  ενεργειακών πόρων  και αγαθών για την  κάλυψη των αναγκών διαβίωσης κατοίκων και τουριστών μιας ανά τον κόσμο περιοχής είναι εφικτή αν βεβαίως διαθέτεις τα αναλογούντα χρήματα. Το  Μανχάταν με  έκταση  μικρότερη από αυτή της Σίφνου( 73,94 Km2)  στεγάζει 1,5 εκ. κατοίκους. Ένας ουρανοξύστης που κατευθύνεται προς το φεγγάρι μπορεί να χωρέσει και στεγάσει  όλους τους τουρίστες που επισκέπτονται  κάθε χρόνο την Σαντορίνη.

Ο προσδιορισμός της  φέρουσας  ικανότητας δόμησης ενός τόπου ο χαρακτηρισμός της οποίας  θεωρήθηκε  συνταγματική  υποχρέωση της πολιτείας από το Συμβούλιο Επικράτειας δεν αφορά τεχνικά μεγέθη αλλά είναι  στην ουσία ο προσδιορισμός των ορίων εκμετάλλευσης των φυσικών και πολιτιστικών πόρων  ενός τόπου πέραν των οποίων οι υπέρμετρες επιχειρηματικές δράσεις οικονομικής κερδοφορίας  εγκυμονούν  τεράστιους κινδύνους για την φυσική, πολιτιστική, ιστορική  και εθνική φυσιογνωμία του τόπου αυτού και για την ποιότητα ζωής των κατοίκων του.

Το  έργο προσδιορισμού της φέρουσας ικανότητας  ανάπτυξης  ενός τόπου  είναι υψηλών  ηθικών και πολιτιστικών απαιτήσεων και είναι αφέλεια να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί  από την μονοκομματική κυβέρνηση μια χώρας που  ακόμα  δεν τολμά να ξεχωρίσει την αγροτική από την οικιστική της  γη,που ανέχεται και  νομιμοποιεί την κατασκευή 1.642.483  νεόχτιστων αυθαίρετων κτισμάτων στον ελληνικό χώρο και θρέφεται από  πρόστιμα και έσοδα συγκάλυψης παρανομιών δόμησης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν  αλέκτωρ λαλήσει περί φέρουσας ικανότητας και  χωροταξικής αναδιάρθρωσης του τόπου  κορυφαίοι υπουργοί της κυβέρνησης, μέλη της διυπουργικής επιτροπής (ΔΕΣΕ) ,τρέχουν να προλάβουν να εντάξουν στο  Ν 3895/2010 περί στρατηγικών επενδύσεων σαν  ¨έργα ύψιστης στρατηγικής εθνικής σκοπιμότητας (ούτε η παραγωγή Bayraktarνα ήταν) επιχειρηματικά σχέδιαανωνύμων και offshoreεταιριών που δραστηριοποιούνται στην τουριστική εκμετάλλευση τεράστιων εκτάσεων γης στα ελληνικά νησιά  σε μία εμφανή προσπάθεια παράκαμψης συνταγματικών επιταγών με την επίκληση ανώτερων εθνικών σκοπών.

Αρχίζει να γίνεται πλέον ευρύτερα κατανοητό ότι στόχος  της  πολυδιαφημιζόμενης fast track και πολυδάπανης express επιχείρησης ανάθεσης μελετών ειδικών πολεοδομικών σχεδίων  δεν είναι να προστατευθεί το ελληνικό περιβάλλον και η ποιότητα της ζωής μας από την αλόγιστη δόμηση αλλά για την    ταχύρρυθμη  θεσμοθέτηση πολεοδομικών ρυθμίσεων που σε νομικό και οικονομικό επίπεδο εξυπηρετούν επιχειρηματικά συμφέροντα.

Η συζήτηση περί φέρουσας ικανότητας απλώς αποπροσανατολίζει. Η παρομοίωση του  Υφυπουργού Περιβάλλοντος κ. Ταγαρά  της φέρουσας ικανότητας ενός τόπου  με τις αντοχές ενός γαϊδάρου που τον φορτώνουν υπέρμετρα με βαλίτσες και κινδυνεύει να γονατίσει δείχνει χωροταξικές ευαισθησίες, άλλα δεν  αλλάζει τα δεδομένα.  Ιδιαίτερα μάλιστα, όταν  αποδεικνύεται, ότι  τέως υφυπουργοί και διακεκριμένοι νομικοί σύμβουλοι του Υπουργείου Χωροταξίας, αυτοί δηλαδή που διαμορφώνουν την  οικιστική πολιτικής της χώρας, βρίσκουν τον χρόνο να εργάζονται και  σαν σύμβουλοι   ανωνύμων εταιρειών που δραστηριοποιούντα  στην τουριστική εκμετάλλευση των νησιών μας.

Όλα δείχνουν ότι οι πολιτικές  δυνάμεις εκείνες  που χρόνια τώρα υποβάθμισαν τις πόλεις μας, και κατέστρεψαν την ομορφιά του ελληνικού χώρου χαρίζοντας άναρχα εδώ και εκεί  προνόμια δόμησης, επανέρχονται δυναμικά σήμερα με τρέντυ ρούχα και κινητά να ολοκληρώσουν το έργο τους, αυτή τη φορά : την παράδοσή προς κάθε ¨πάρα φύση¨ εκμετάλλευση των τελευταίων παρθένων τοπίων  της χώρας.

Είναι γεγονός ότι η οικιστική αναρχία καλπάζει και πάλι την  μετά κορονοϊό εποχή στη χώρα μας. Η φέρουσα ανικανότητα των εκλεγμένων να διαχειριστούν τα πολεοδομικά μας θέματα αφήνει για μια ακόμα φορά  το πολιτικό  αποτύπωμα της     σε κάθε γωνιά της ελληνικής γης.Η έλλειψη προγραμματισμού και ήθους των υπευθύνων συγκαλύπτεται και πάλι με οικονομικές υποσχέσεις για  δήθεν  αναπτυξιακά   οράματα που έρχονται. Ο  κοντόφθαλμος κυνισμός  των επιτήδειων  πετάει και πάλι με τα φτερά της  εξουσίας  πάνω από την δανειολήπτρια χώρα μας.

Οι κορυφογραμμές των βουνών μας, οι ακτογραμμές μας,  οι  παραλίες μας, τα  δάση μας, οι παραδοσιακοί  οικισμοί μας,οι τελευταίοι κοινόχρηστοι χώροι στις πόλεις μας και  τα τελευταία παρθένα τοπία του  ελληνικού χώρου όχι απλώς κινδυνεύουν  αλλά παραδίδονται καθημερινά πλέον με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου  στην ανελέητη κερδοσκοπία.

Θα  τους αφήσουμε τους εφήμερους εκλεγμένους μας να τα καταστρέψουν και αυτά;

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

(Ημερομηνία Αρθρου: Ιανουάριος 2021)

Χωροταξικοί απολογισμοί

Το άρθρο αυτό  <Χωροταξικοί απολογισμοί>   έρχεται σε συνέχεια του άρθρου <Χωροταξικές ανησυχίες> που έχει  γραφτεί πριν από την ψήφιση του νέου  χωροταξικού νομοσχεδίου 4759/2020 σε μία απόπειρα  προ και μετά  ανάλυσης των εξελίξεων στα οικιστικά θέματα της χώρας.

Ένα  νέο χωροταξικό νομοσχέδιο σημαντικό για την ποιότητα του χώρου που ζούμε  ψηφίστηκεστις 4 Δεκεμβρίου του 2020, ημέρα Παρασκευή.Τα κόμματα τις αντιπολίτευσης το καταψήφισαν  και εγκρίθηκε με  157 ψήφους της κυβερνητικής πλειοψηφίας.Κανένας κυβερνητικός βουλευτής δεν εξέφρασε αντίθετη άποψη.Αμφιβάλλω αν το είχε διαβάσει κανένας  από τους βουλευτές που το ψήφισαν και δεν τους αδικώ.Η ανάγνωση της πολεοδομικής μας νομοθεσίας θυμίζει τους δώδεκα άθλους του Αστερίξ, συγκεκριμένα τον άθλο ΄ο Οίκος της τρελής΄.

Η τραγικά   δαιδαλώδης πολεοδομική νομοθεσία  στη χώρας μας δεν είναι τυχαία. Είναι το απόσταγμα από  μαγειρεμένες   πολεοδομικές ρυθμίσεις που αποτυπώνουν χρόνια τώρααπίθανες συμφεροντολογικές εξισώσεις,κυλιόμενες νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, ίντριγκες και ρουσφέτια που παρουσιάζονταισυνήθως  σαν χωροταξικά νομοσχέδια εθνικής στρατηγικής σκοπιμότητας.

Ημέρες κορονοϊού και καραντίναςσαν αυτές  άρχισα να διαβάζω το  νέο νομοσχέδιομε τίτλο«Εκσυγχρονισμός της χωροταξικής και πολεοδομικής νομοθεσίας». Μετά από μία ώρα ανάγνωση  η απογοήτευση με πλησίασε  μεξέφρενοfasttrack καλπασμό.

Το νέο χωροταξικό νομοθέτημα  δεν είναι ένα ακόμα συνηθισμένο νομοσχέδιο όπου  κυβερνώντες διαχειρίζονται  πολεοδομικά προνόμια για ίδιον πολιτικό και προσωπικό  όφελος, αλλά ένα οργανωμένο στην πολυπλοκότητα του  νομοσχέδιο που εισάγει  πρωτόγνωρες μεθοδεύσεις ρουσφετολογικής δράσης εξυπηρέτησης  ιδιωτικών συμφερόντων σε βάρος της ποιότητας της ζωής μας που δεν πρέπει να περάσουν απαρατήρητες .

Η  πιο κάτω  ανάλυση ενδεικτικών  άρθρων του νέου νομοσχεδίου  είναι αποκαλυπτική:

1.Οι  χωρικοί  επιστήμονες

Άρθρα Α1 έως Α172 . Ένα  διοικητικό όργανοτο   ΚΕ.ΣΥ.ΧΩ.Θ.Ααποτελούμενο από δέκα  εντεταλμένους από τον Υπουργό Περιβάλλοντος συμβούλους  διευθυντές, χωρικούς επιστήμονες και άλλους καλείται  χωρίς κτηματολόγια, χωρίς δασικούς χάρτες , χωρίς χωροταξικές  μελέτες,  με αμαρτωλά προσύμφωνα εγκρίσεων δόμησης, να μοιράσει την όμορφη Ελλάδα, τα νησιά της, τα βουνά της, τις παραλίες της ακόμα και τις θάλασσες της σε  επιχειρηματικά συμφέροντα όσο ποιο γρήγορα μπορεί,  μεfasttrackδιαδικασίες.

Οι  σούπερ αρμοδιότητες του νέου διορισμένου αυτού οργάνου είναι πολλές,  ξεκινάνε από γνωμοδοτήσεις για  τα ψάρια στις ιχθυοκαλλιέργειες(Α23), περνάνε σε  οριοθέτησης περιοχών επικερδών σύνθετων τουριστικών ξενοδοχειακών δραστηριοτήτων  (Α35),καθορίζουν την υπεραξία της γης σε νέες υπό έγκριση περιοχές ΄Ειδικών Χωροταξικών Πλαισίων΄ανάπτυξης της οικοδομικής δραστηριότητας (Α7), διαιτητεύουν σε σοβαρές διενέξεις χωροταξικών επιλογών μεγάλης οικονομικής αξίας (Α5), γνωμοδοτούν για αντικρουόμενες κατευθύνσεις των κυμάτων όμορων ΄Θαλάσσιων Χωρικών Πλαισίων΄ (Α24),μεταφέρουν εδώ και εκεί συντελεστές δόμησης (Α74) και καταλήγουννα καθορίζουν κατηγορίες και πρόστιμα αυθαιρέτων.(Α79-86)

Το   ΚΕ.ΣΥ.ΧΩ.Θ.Α  είναι  χωρίς αμφιβολία πια το  θεσμοθετημένο  όργανο πασπαρτού που ο ΈλληναςΥπουργός Περιβάλλοντος δημιουργεί   για να ανοίγεικατά το δοκούν τις πόρτεςτου επιχειρείν στην χώρα μας με καθαρή εντολή να  εξυπηρετούνται κατά προτεραιότητα πρώτα οι  πλούσιοι εξωχώριοι και ενδοχώριοι επιχειρηματίες( Α139).

Δήμαρχοι και τοπικές κοινωνίες παρακολουθούν άφωνοι  με αμηχανία,τους νέους οικονομικούς  άρχοντες που  ξαφνικά  αγάπησαν τον τόπο τουςκαι φορτωμένοι με ανώνυμο χρήμα έρχονται με στρατηγική κρατική ενίσχυση  να εκμεταλλευτούν και να κυβερνήσουν τις περιοχές τους.

Είναι δημοκρατικάαπαράδεκτο, τα δημοτικά συμβούλια, οι τοπικοί σύλλογοι, οι  κάτοικοι  να παρακάμπτονται και αντικαθίστανται από διορισμένα ΚΕ.ΣΥ.ΧΩ.Θ.Ασε χωροταξικές επιλογές  που αφορούν αποκλειστικά τους ίδιους και την ποιότητα της ζωής τους.

2.Ηπροειδοποιητική ρουσφετολογία

Άρθρο 40.Ο υπουργός περιβάλλοντος εμφανίζεται  στις τηλεοράσεις και προειδοποίει τους  ιδιοκτήτες μικρών εκτός σχεδίου οικοπέδων κατά μήκος δρόμων και γύρω από παραδοσιακούςοικισμούςότι έχουν διορία ( δύο-τελικά έξη ) χρόνια    να τρέξουν να χτίσουν τα οικόπεδα τους  για να προλάβουν δυσμενείς για την  οικιστική υπεραξία των ακινήτων τους  επιπτώσεις από   χωροταξικές ρυθμίσεις που ο ίδιος ο υπουργός για λόγους δημοσίου συμφέροντος προτείνει.  Η υποκρισία στην πολιτική σκοπιμότητα ξεπέρασε τα όρια της.

Ας ελπίσουμε ότι η μεθόδευση αυτή που εύστοχα νομίζω χαρακτηρίστηκε ως αρχή της προειδοποιητικής ρουσφετολογίας στον ελληνικό χώροδεν θα γενικευτεί και   όλοιμαςμετά από υπουργικές προειδοποιήσεις  θα τρέχουμε  να χτίσουμε ακριβώς στις περιοχές που  έχουν  επιλεγεί γιατην  δημιουργία κοινόχρηστων χώρωνακυρώνοντας στην πράξη  κάθε έννοια χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού σε αυτή τη χώρα.

3.Εκτός σχεδίου κουβεντούλες

Άρθρα32 έως 40. Καμία ουσιαστική αλλαγή  στην εκτός σχεδίου δόμηση. Ποιος πολιτικός άνδρας θα τολμούσε άλλωστε με τόσους ψήφους και συμφέροντα  στο τραπέζι να  ξεχωρίσει την αγροτική από την οικιστική γη στη χώρα μας.  Η κουβέντα όμως  για την εκτός σχεδίου δόμησημας κράτησε παρέα με ΄επιστημονικά΄χωροταξικάδιλήμματα όπως: Αν  μπορούμε και πως να κόβουμε τεσσάρια οικοδομήσιμα οικόπεδα στο κτήμα  που έβοσκαν οι γίδες του μπαμπάμας, αν το οικόπεδο μας είναι άρτιο με δρόμο ή χωρίς δρόμο,αν  είναι μεγάλα ή μικρά τα εξοχικά των 200τμ που δικαιούνται  να χτίζουν οι Έλληνες σε όλη την εκτός σχεδίου Ελλάδα,αν μπορούμε να χτίζουμε ξενοδοχειακά καταλύματά πάνω στην άμμο και  πολλάάλλα.

Οι συντάκτες του νέου  χωροταξικού νομοσχέδιου σε απάντηση όλων  αυτών προχώρησανσε μια πολιτικά ανώδυνη και από χωροταξική άποψη  ανούσια μείωση10%του εκτός σχεδίου συντελεστήδόμησηςπου καμία αρνητική ή θετική επίπτωση δεν έχει στην αποτροπή της εξάπλωσης της οικιστικής  αναρχίας στη χώρας και σε αντιστάθμισμα έδωσαν  ένα μεγάλο δώρο  στους φίλους και πρώην συνεργάτες τους  πλούσιους  εργολάβους και δήθεν ξενοδόχους επιχειρηματίεςαυξάνονταςέμμεσα τον  εκτός σχεδίου συντελεστή δόμησης στα σύνθετα ξενοδοχειακά καταλύματα. (Α35).

Ας είμαστε ειλικρινείς ότι οποιαδήποτε  προσπάθεια νομοθετικής αλλαγής στην καλομαθημένη στην ασυδοσία εκτός σχεδίου  Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει από  ένα κόμμα στην εξουσία.Τα καταστροφικά ρουσφέτια των πολλών δεν μπορεί να τα αναιρέσει ένας. Μόνο μια υπερκομματική επιτροπή  όλων των κομμάτων μπορεί να πάρει μία  τέτοιαςεθνικής κλίμακας χωροταξική απόφαση διαχωρισμού της αγροτικής από την οικιστική γη και περιορισμού της εκτός σχεδίου οικιστικής αναρχίας στη χώρα μας ώστε το πολιτικό κόστοςνα μοιραστείισότιμα σε  όλα τα κόμματα

4.Το άλλοθι των καθυστερήσεων και το σωσίβιο των παραγραφών

«Καθυστέρησαν να σε εξυπηρετήσουν , προχώρα χωρίςελέγχους, χρυσή ευκαιρία να παραβείς τους νόμους. Μην φοβάσαι να σε πιάσουν, μέχρι τότε  η παραγραφή των αδικημάτων σου θα είναι ήδη  έτοιμη στοεθνικό τυπογραφείο.»

Σε δέκα πέντε και πλέον  σημεία  του νομοσχεδίου εντοπίσαμε καθορισμό χρονικών ορίων  καθυστέρησης   διοικητικών οργάνων  πέραν των οποίων δικαιολογείται η  ακύρωση ελέγχων και γνωμοδοτήσεων.

Η  κρατική οργανωτική ανεπάρκεια αυτό το λίπασμα και ο προστατευτικός μανδύας της διαφθοράςστη χώρα μας είναι για μερικούς εκλεγμένους μας ευκαιρία αυτοπροβολής.Η γνωστή επικοινωνιακή  τακτική, οι κυβερνώντες  να χρησιμοποιούν τις ίδιες τις οργανωτικές αδυναμίες των υπηρεσιών που αυτοί διοικούνγια να εμφανίζονται  ήρωες προστάτες του ταλαιπωρημένου Έλληνα πολίτη που καθυστερεί να εξυπηρετηθεί,λόγω βέβαια  της δικής τους ανικανότητας,παρακάμπτοντας με τον τρόπο αυτό νομοθεσίες  και διαδικασίες που οι ίδιοι θεσμοθετούνε  θα προξενούσε τον θαυμασμό του Μακιαβέλλι.

Η  ρουσφετολογική αυτή επινόηση της καθιέρωσης χρόνου εξυπηρέτησης των πολιτών και παράκαμψης διαδικασιών ανεξαρτήτωςτων αντικειμενικών συνθηκών λειτουργίας των αρμοδίων υπηρεσιών,  είναι  μια μεθόδευση ακραία προσβλητική για την έννοια του  δημόσιου λειτουργού και τεκμήριο πολιτιστικής παρακμής για την κοινωνία που την αποδέχεται.

Είναι πράγματι θλιβερό αρμόδιοι Υπουργοί Περιβάλλοντος  να επιδιώκουν   την ανάπτυξη μια χώρας όχι από την δημιουργική προς όφελος όλων οργάνωση των αρμοδίων υπηρεσιών   αλλά από την  παράκαμψη  διαδικασιών και νόμων και την παραγραφή αδικημάτων δόμησης στον ελληνικό χώρο.

5Η στρατηγική συγκάλυψη της μπετονένιας διαφθοράς

( Άρθρα 79,80,81,82,83) Όλοι σε κάθε σημείο της γηςθα θέλαμε να παρανομήσουμε. Οι νόμοι και οι κανόνες  είναι εχθροί της ελευθερίας μας. Μας εμποδίζουν να παρκάρουμε όπου θέλουμε, να φωνάζουμε όσο θέλουμε, να καπνίζουμε και πίνουμε ότι θέλουμε, να χτίζουμε όπου θέλουμε. Στη χώρα μας  έχουμε μια ιδιαίτερη στον πολιτισμένο κόσμο  πρωτιά να συνδυάζουμε την ανθρώπινη επιθυμία να παρανομήσουμε με την ψήφο μας. Ας τολμήσει ο εκλεγμένος μας να μην μας βοηθήσει να συγκαλύψουμε την παρανομία μας  θα φάειμαύρο.Η  ψήφος μας έχει εξελιχθεί σε όπλο συναλλαγής  και εξαγοράς της κοινωνικής παραβατικότητα μας .

Οι εκλεγμένοι μας από την πλευρά τουςέχουναναγάγει σε πολιτική επιστήμη την εξαγορά ψήφων με νομοθετικές  ρυθμίσεις παραγραφής των παρανομιών μας.  Πέραν από  μικρά προεκλογικά δώρα, ακύρωση φορολογικών και άλλων προστίμων και χαριστικέςπαραγραφέςμικρό αδικημάτων  γιανα πηγαίνουμε ευδιάθετοι στις κάλπεςακραίοπαράδειγμαεφαρμογής της πολιτικής αυτής επιστήμης είναι η νομιμοποίηση1.334.827 νέας γενιάςαυθαιρέτων κυρίως εξοχικών στον εκτός σχεδίου  ελληνικό χώρο.

Η ανοχή και διαχείριση των αυθαιρέτων έχει εξελιχθεί πια σε ένα επικερδέςπεδίοεισπρακτικής και ρουσφετολογικής δράσης που κανένα από τα τρία μεγάλα κόμματα εξουσίας δεν φαίνεταιδιατεθειμένο να αποχωριστεί  όπως προκύπτει  από τις  συνεχείςγια εννέα ολόκληρα χρόνια  με διαφορετικές κυβερνήσεις  παρατάσεις  υποβολής στους νόμους περί  αυθαιρέτων.

Οι  ρυθμίσεις στο νέο χωροταξικό ακατάσχετηςπεριπτωσιολογίας διαδικασιών νομιμοποίησης αυθαιρέτων όπως οι έντεχνες  αλλαγές κατηγοριών είναι σπαρταριστά προς αποφυγήπαραδείγματα νομοθετικού έργου που απαξιώνουν την τεχνική και πολιτική ηγεσία της χώρας στα μάτια των νέων μηχανικών και οδηγούν τους πλέον ικανούς και έντιμους από αυτούς  στη  μετανάστευση.

6.Οι τρύπες του γκολφ

Άρθρο 35. Όλα τα παράδοξα περίμενα να τα δω στην επαγγελματική μου διαδρομή σε αυτή την χώρα αλλά συνάρτηση απονομής   προνομίων με τις τρύπες του γκολφ δεν το περίμενα. Ανάμεσα στα νομοθετικά δώρα προς τους επιχειρηματίες  ξενοδόχουςσύνθετων  ξενοδοχειακών καταλυμάτωνστο νομοσχέδιο αυτό είναι και το προνόμιο να πουλάνε τις επιδοτούμενες με ξενοδοχειακά κριτήρια βίλες που εργολαβικά κατασκευάζουν στον ξενοδοχειακό τους χώρο σε ποσοστό κατά 55% αντί για 40%  του συνόλου αν διαθέτουν 18 αντί για 17  τρύπες στο εν δυνάμει πράσινο γήπεδο γκολφ του συγκροτήματος  τους. Η ρύθμιση αυτή με εξέπληξε αληθινά  για  την προωθημένη επιστημονική κατάρτιση και  γνώσεις περί οπών στο έδαφος  όσων έχουν αναλάβει  τον εκσυγχρονισμό τωνπολεοδομικών μας θεμάτων.

Οι ηλεκτρονικές ΥΔΟΜ και ΚΥΔΟΜ

Άρθρο  139 .O κ.Χατζηδάκης , Υπουργός  Περιβάλλοντος σε συνέντευξη του στην εφημερίδα ΄Πρώτο Θέμα΄ στις 6 Δεκ 20120 μας είπε  επιρρίπτοντάς ευθύνες στους προκατόχους του ότι – Το οικιστικό χάος δεν μπορούμε να το εξαφανίσουμε γιατί είναι χάος δεκαετιών –  μόνο να το αυξήσουμε μπορούμε θα συμπληρώναμε εμείς, και ότι <η σημερινή κατάσταση στις πολεοδομίες τον έχει εξοργίσει προσωπικά>  και για τον λόγο αυτόν μας διευκρίνισε ιδρύει τις περιφερειακές   Υπηρεσίες Δόμησης. ( ΥΔΟΜ) .

Εντύπωση  μας προκάλεσεη παράλληλη ίδρυση της  υπερτοπικής  ΚΥΔΟΜ, της  πολεοδομίαςόπως λέγεται των πλουσίων, για την εξυπηρέτηση όσων ασχολούνται με έργα αξίας  άνω των 500.000 Ευρώ που έρχεται  σε συνέχεια της ΕΥΠΑΤΕ μίας αντίστοιχης υπηρεσίας εξυπηρέτησης πλουσίων  του Υπουργείου Τουρισμού. Μήπως η ίση μεταχείριση των Ελλήνων πολιτών που παρεπιμπτόντως  αναφέρεται στο άρθρο4του  συντάγματος αναθεωρείται και αυτή;

Άρσητου δικαιώματος στην περιβαλλοντική πληροφόρηση;

Άρθρο 11.Το κείμενο της  παρ. 3γ δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά: ΄Αν ο φορέας κίνησης της διαδικασίας  του ΄Ειδικού Πολεοδομικού Σχεδίου΄είναι κύριος της προς πολεοδόμηση έκτασης, η διαδικασία δημοσιότητας …  παραλείπεται.Μήπως τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια ( ΤΠΣ) παρακάμπτονται πλήρως από τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΕΠΣ); Μήπως  σε περιπτώσεις τουριστικών ΄στρατηγικών΄ επενδύσεων θα συγκροτείται  ΕΠΣ;Μήπως θα επιτρέπεται κάθε οικιστική ή άλλη ανάπτυξη χωρίς τους όρους και περιορισμούς που ισχύουν  για τηνευρύτερη δημοτική περιοχή  χωρίς καμία διαδικασία δημοσιότητας  και ενημέρωσης των κατοίκων από τις  τοπικές αρχές; Μήπως;

9.Η ιπτάμενημεταφοράσυντελεστών δόμησης

Άρθρο 69 έως 76. Πριν αρκετά χρόνια θεσμοθετήθηκε ένα πολεοδομικό εργαλείο, η μεταφορά συντελεστή δόμησης για  να δώσει την δυνατότητα στο  φτωχό ελληνικό κράτος να αποζημιώνειμε άλλο τρόπο ακίνητες ιδιοκτησίες που έπρεπε να απαλλοτριωθούν για κοινωνικό όφελος ( διανοίξεις δρόμων, παραδοσιακά κτίρια κλπ). Η καινοτόμα σωστή  αυτή ρύθμιση πριν αλέκτωρ λαλήσει μετατράπηκε σε  κερδοσκοπικό εργαλείο διάθεσης αναξιοποίητων συντελεστών δόμησης γενικότερα. Επιτήδειοι τρέχανε να αγοράσουν συντελεστέςδόμησης και τους  μεταφέρουν  σε μπον φιλέ υψηλής αξίας περιοχές πάνω στα κεφάλια και τις πολυκατοικίες ανύποπτων πολιτών.

Ακολούθησανεκατοντάδες προσφυγές, δικαστικό κομφούζιο και επενέβη το  Συμβούλιο της Επικρατείας διευκρινίζοντας ότι επιτρέπεται  η μεταφορά συντελεστή δόμησης   μόνο σε συγκεκριμένουςχώρους που οργανώνει για τον σκοπό αυτό  η πολιτεία –Ζώνες υποδοχής συντελεστών δόμησης  (Ζ.Υ.Σ).

Θα περίμενε κανείςμετά την εξέλιξη αυτή  ότι οι αρμόδιοι θα έτρεχαν να δημιουργήσουν νέες μικρές πόλεις, και περιφερειακέςοικιστικέςζώνεςγια την απρόσκοπτημεταφορά συντελεστών δόμησης. Αντί γιααυτό,το νέο χωροταξικό νομοσχέδιο, χωρίς να έχει θεσμοθετήσει ζώνεςμεταφοράςσυντελεστών δόμησης  επαναφέρει από το παράθυρο τον θεσμόαναθέτοντάςσε διορισμένα από τον εκάστοτε  υπουργό όργανα τις αποφάσεις αυτές.Πολίτες, γειτονιές, δήμαρχοι θα αντιδρούν γιατί κανείς δεν θέλει hotspotμεταναστευτικών κεφαλαίων να εισβάλουν στη γειτονιά του. Το απόλυτο χάος έρχεται και πάλι.Χαράςευαγγέλια σε δικηγόρους  καιειδικευμένους νομικούς συμβούλους.

Συμπεράσματα

Το νέο χωροταξικό νομοσχέδιοείναι ένα αντισυνταγματικό σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο  νομοθέτημα γιατί  ακυρώνει την καθοριστική συμμετοχή στην λήψη αποφάσεων των τοπικών κοινωνιών. Παραδίδει με αντιεπιστημονικό τρόπο και  μεσιτική βιασύνη τη χώρα μας στην α λα καρτ ανάπτυξη της κερδοσκοπίαςχωρίς να έχει ολοκληρωθεί με την βοήθεια της νέας δορυφορικής τεχνολογίαςτο κτηματολόγιο και προχωρήσει  ο ανεξάρτητος από συμφέροντα  χωροταξικός  σχεδιασμός. Αναθέτει την διαχείριση των πολεοδομικών μας θεμάτων και την λήψη μέτρων διευκόλυνσης  των απανταχού επιτηδείων  σε  επιτροπές ημετέρων που δεν χρήζουν ευρύτερης πολιτικής και κοινωνικής αποδοχής  αποφεύγοντας να θεσπίσει σταθερές προδιαγραφές για την προστασία του περιβάλλοντος.

Η αρχιτεκτονικήφυσιογνωμία του τόπου μας  παραμένει  απροστάτευτη. Τα νησιά του Αιγαίου, μέχρι χθες προστατευόμενα νομοθετικά  σαν παραμεθόριες περιοχές σήμερα εξαγοράζονται  από ανώνυμα  κεφάλαια, οι δημόσιες  παραλίες μας  παραδίδονται σαν πολύτιμα  χρυσαφένια δώρα στην ανελέητη κερδοσκοπία,  η αυθαίρετη δόμηση  επιβραβεύεται και πάλι, οι τοπικές κοινωνίες φιμώνονται,  οι εκλεγμένοι δήμαρχοι στις τουριστικές περιοχές γίνονται υποτελείς κομπάρσοι  στρατηγικά επιλεγμένων επενδυτών, συντελεστές δόμησης  μεταφέρονται και πάλι στις πλάτες ανυποψίαστων πολιτών.Η κεντρική φιλοσοφία του νομοσχεδίου αποκρυπτογραφείτε επιεικώς με τα γνωστά λόγια του εμποράκου: Ο  (πλούσιος) πελάτης πάντα δίκιο έχει.

Η χωροταξία αυτό  το μοναδικό όπλο κατοχύρωσης  εθνικής κυριαρχίας και προάσπισης των συμφερόντων των τοπικών κοινωνικών στον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο  κόσμοχρησιμοποιείταιστη χώρα μας για τον αντίθετο σκοπό,σαν  εργαλείο γρήγορης και χωρίς ελέγχους πώλησης της ελληνικής γης.

Παράλληλα η προσεκτική ανάγνωση των άρθρων του νέου χωροταξικού  νομοσχεδίου σε  συνδυασμό με διυπουργικέςαποφάσεις  του Ν.  3894/2010περί  στρατηγικών επενδύσεων, την εφαρμογή των οποίων ήδη  βλέπουμε στα ελληνικά νησιάδεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι ητουριστικήεκμετάλλευση  του ελληνικού χώρου και των νησιών μας περνάει  από τα χέρια των κατοίκων  στα χέρια του ανωνύμου κεφαλαίου με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου.

Είχα  προβληματιστεί και πάλι. Τόσα  χρόνια μετά την μεταπολίτευση, τόσα νέα πανεπιστήμια, τόσοι  περιφερόμενοι δάσκαλοι καθηγητές, τόσες  χιλιάδες μηχανικοί, τόσα σεμινάρια,  τόσα εκατομμύρια εκπαιδευτικές ώρες,θα περίμενα όλο αυτό το  απόσταγμα γνώσεων και εμπειρίας να  αποτυπωθεί για να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής μας και προστατεύσει την ομορφιά και τα  συμφέρονται της χώρας μας σε μερικές τουλάχιστον από τις 124 σελίδες του νέου εθνικού χωροταξικού νομοσχεδίου.

Θα περίμενα  με τις νέες ψηφιακές δορυφορικές τεχνολογίες να έχουν αποτυπωθεί εδώ και καιρό  όλα τα κτίρια  στις πόλεις μας, όλες οι εκτός σχεδίου περιοχές,  το τελευταίο δένδρο από τα δάση μας, ο τελευταίος βράχος στα τοπία ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους.Θα περίμενα να δωσε αυτό το νομοσχέδιοσχεδιασμένες ήδη ζώνες μεταφοράς συντελεστών δόμησης, ζώνες προστασίας της θέας  παραδοσιακών οικισμών και μνημείων, ζώνες προστασίας της αγροτικής παραγωγής,συγκεκριμένες ζώνεςεγκατάστασης φωτοβολταϊκών,ζώνεςτοποθέτησης ανεμογεννητριώνσε προσεκτικά επιλεγμένους χώρους που δεν καταστρέφουν την ομορφιά του ελληνικού τοπίου.

Μάταια περίμενα την αλλαγή αυτή, σαράντα έξη χρόνια από τις επαναστατικές εκείνες μέρες του Πολυτεχνείου  και ακόμα  περπατάω σε σπασμένα πεζοδρόμια. Μάταια περίμενανα ξαναδώ τα υπουργικά γραφεία να είναι γεμάτα με φοιτητές,  με νέους αρχιτέκτονες, με εκπροσώπους περιβαλλοντικών οργανώσεων, με τίμιους δημάρχους,  με πραγματικούς  επιστήμονες πολεοδόμους,με όλους εκείνους που είναι έτοιμοι να εργαστούν για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της χώρας  μας χωρίς κέρδος, όπως εκείνη την αείμνηστη εποχή του Αντώνη Τρίτση.Μάταια  περίμενα.

Τώρα  μετά από τόσα χρόνια μόνο αρμόδιους υπουργούς σε  στρογγυλά τραπέζια βλέπω παρέα με μεσίτες, ιδιοκτήτες ακινήτων καιoffshoreεπιχειρηματίες να τρώνε πλουσιοπάροχανομοθετώντας για τα οικιστικά μας θέματα και γκαρσόνια πολυτελείας με πτυχία ανωτάτων σχολών να τους σερβίρουν το κρασί.

Είχα στεναχωρηθεί και πάλι.Η   επιστροφή στην προ κρίσης    παλαιοκομματική κανονικότητα  με τρέντυ αυτή τη φορά  ρούχα είναι πάλι  εδώ.  Όλα δείχνουν ότι οι onκαι offshore δυνάμεις της κερδοσκοπίας έχουν πετύχει την απόλυτη νίκη. Είναι έτοιμες να καταλάβουνγια να εκμεταλλευτούντον ελληνικό χώρο χωρίς αντίσταση.

Λεφτά υπάρχουν.Αδέσποτα διεθνή κεφάλαια περιμένουν αρμόδιους  υπουργούς να ανοίξουν με fasttrackδιαδικασίες ανοχύρωτες εθνικές  πόρτες,  να παραδώσουν χωρίς τρωικό πόλεμο την ωραία Ελένη. Χρήματα από ταευρωπαϊκά   προγράμματα στήριξης, από  τα δανεικά των γενεών που έρχονται,είναι έτοιμα και αυτά υπό μορφή δήθεν αναπτυξιακών  επιδοτήσεων να φτάσουν   στα χέρια των επιτήδειων φίλων.Το νέο χωροταξικό νομοσχέδιο είναι εδώ,νόμος του κράτους. Όλα πάνε κατ’ ευχήν.

Κι όμως η διαπλεκόμενη άρχουσα πολιτική τάξη πραγμάτων  δεν είναι ασφαλής. Έχει δύο μεγάλους εχθρούς  που η υποτίμηση τους μπορεί να αποδειχθεί μοιραία: την νέα τεχνολογίακαι τη νέα γενιά.Η δυνατότηταπου παρέχει η νέα τεχνολογία, ένα  απλό μήνυμα, ένα άρθρο,μια σοβαρή ανάλυσηπου γράφει ένας απλός φοιτητής, μια φοιτήτρια,  ένα απλός πολίτης, ένας απλός  μηχανικός, μια νοικοκυρά, σε λίγες ώρες να μεταδοθεί αυτούσια χωρίς λογοκρισία σε χιλιάδεςΈλληνες πολίτες, να αποκαλύψει σκάνδαλα, να αφυπνίσει συνειδήσεις, να προκαλέσει αντιδράσεις, να ελέγξει την εξουσία, είναι πρωτόγνωρη.

Ο  ποιο καλοπληρωμένος από τους καλοπληρωμένους επικοινωνιακούς συμβούλους θα έχει μεγάλη  δυσκολία πιανα πουλήσει τον φρέσκο μας αέρα  ή αέρα φρέσκο σε τιμή ευκαιρίας. Αργά ή γρήγορα οι Έλληνες και Ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν θα αργήσουν να ζητήσουν αναλυτικό λογαριασμό από τους πολιτικούς μας σε ποιους επιτήδειους πηγαίνουν  τα χρήματα  που δίνουν από το υστέρημα τους για την Ελλάδα.

Όλο και περισσότεροι Έλληνες και φίλοι της Ελλάδας απογοητευμένοι  από την  ελληνική δικαιοσύνη και την αμφίρροπη  στα περιβαλλοντικά θέματα στάση του Συμβουλίου Επικρατείαςκαταφεύγουν στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια.  Οι αποφάσεις του Ευρωπαϊκούδικαστηρίουπου ξεκάθαρα υπερασπίζονται  το δικαίωμα των Ελλήνων στην περιβαλλοντική πληροφόρηση και βάζουν τέλος  στις μεθοδεύσεις παραγραφής περιβαλλοντικών αδικημάτων  δίνουν ελπίδα.

Αργά ή γρήγορα οι νέοι μας, μέσω φοιτητικών και μαθητικών τοπικών οργανώσεων  θα προσφύγουν και αυτοί στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια για  να υπερασπιστούν τους παραδοσιακούς μας οικισμούς,  τις παραλίες μας,  τα βουνά μας , τις περιοχές Natura , τα τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους από την ανελέητη κερδοσκοπία  σαν οι μοναδικοί με πραγματικό έννομο συμφέρον ιδιοκτήτες της χώρας αυτής τα χρόνια που έρχονται.Η νομική εκπροσώπηση της νέας γενιάς σε περιβαλλοντικά και ποιότητας ζωής θέματα μέσα και έξω από τη χώρα θα είναι μια επαναστατική δράση με πολύ μεγαλύτερη δυναμική από μια ακόμα πορεία διαμαρτυρίας στο κέντρο της Αθήνας.

Φανταστείτε τι θα γίνει αν όλοι μαζί ενωμένοι οι φορείς εκπροσώπησης της νεολαίας προσφύγουν  στο Συμβούλιο Επικρατείας και το Ευρωπαϊκό δικαστήριο ζητώντας  την ακύρωση του νέου αυτού χωροταξικού νομοσχεδίου για  την προάσπιση της ομορφιάς του ελληνικού χώρουγια πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας και του κόσμου όλου.

Κάτι μου λέει ότι έρχονται δύσκολα χρόνια  για διαπλεκόμενους διαχειριστές της εξουσίας.Μια νέα φωνή ακούγεται όλο και πιο δυνατά σε κάθε γωνία της Ελλάδας.

Φτάνει πια, μην υποτιμάτε άλλο την νοημοσύνη μας,μην μας περνάτε άλλο για βλάκες.

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

(Ημερομηνία Αρθρου: Απρίλιος 2021)

Ελλάς, Ελλήνων Μεσιτών

Στις 24 Μαρτίου 2021, ημέρα Τετάρτη,  μια ημέρα πριν την κήρυξη της ελληνικής επανάστασης για την  απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό η ελληνική βουλή με ψήφους 264 υπέρ επικύρωσε τη σύμβαση πώλησης  για   realestateεκμετάλλευσητου τελευταίουσημαντικού κοινόχρηστου χώρου της Αθήνας στο  παλαιό αεροδρόμιο του Eλληνικού. Η ημέρα ήταν ιστορική.Πρώην και νυν πρωθυπουργοί για πρώτη φορά ενωμένοι και αγκαλιασμένοι χαιρέτησαν με εθνική υπερηφάνεια το γεγονός.

Η εθνική ομοψυχία που επέδειξαν κατά την ονομαστική ψηφοφορία του νομοσχεδίου αυτού τα τρία μεγάλα κόμματα της ελληνικής βουλής ( Ν.Δ, ΚΙΝΑΛ, ΣΥΡΙΖΑ) βάζοντας  τις τελευταίες   realestate νομοθετικές πινελιές  για την   κατασκευή προς επιχειρηματική  εκμετάλλευση  πολυτελών κατοικιών  της  ανώνυμης εταιρείας    Lamda Development  και  ενός καζίνου  της αμερικανικής εταιρείας Mohegan Gamingand Entertainment Companyστον κοινόχρηστο αυτό χώρο  ήταν στην πολιτική της διάσταση πρωτόγνωρη.

Όλες οι προσπάθειες χρόνια τώρα, περιβαλλοντικών οργανώσεων,  αρχιτεκτόνων, πολιτών, δημάρχων, φορέων της περιοχής  η δημόσια αυτή  έκταση του παλιού αεροδρομίου  να στεγάσει κοινωφελείς δημόσιας ωφέλειας δραστηριότητες, δημόσια πάρκα, δημοτικά πανεπιστήμια, νοσοκομεία, και αποτελέσει πολιτιστικό πόλο αναφοράς και αναψυχής της πόλης  έπεσαν στον κενό.

Ακόμα και ηαπλή ανέξοδηπρόταση να πουληθεί με προστιθέμενη πολεοδομική υπεραξία τμήμα της έκτασης και τα χρήματα να διατεθούν για να απαλλοτριωθούν οικοδομικά τετράγωνα και δημιουργηθούν  πολλές μικρές κοινόχρηστες πλατείες  στο  πολεοδομικό ιστό της ταλαίπωρης πόλης θεωρήθηκεεξωπραγματική. Μια  χρυσή ευκαιρία για την  ανάπλαση και πολεοδομική αναδιοργάνωση της πόλης των Αθηνών χάθηκε.  Η ελληνική βουλή επέλεξε την realestate γκλαμουριά με χαρτοπαικτική υπόκρουση. Το χρήμα νίκησε και πάλι.

Μια κοινόχρηστη έκταση  της Αθήνας  μεγαλύτερη και ομορφότερη του CentralParkτης   Νέας Υόρκης, τουHydeParkτου   Λονδίνου, του  TivoliGardens της  Κοπεγχάγης παραδόθηκε στην realestateκερδοσκοπία.

Μας είπανχωρίς ντροπή με την ψήφο τουςαριστεροί και δεξιοί εκλεγμένοι  μας ότι αν δεν πουλήσουμε εδώ και τώρα τους κοινόχρηστους μας χώρους, αν δεν μάθουμεπόσα χαρτιάέχει η τράπουλα του ΜπλακΤζακδεν  θα αναπτυχθούμε ποτέ.

Μας είπαν  ότι  θα δημιουργηθούν 6.000 νέες  θέσεις εργασίας στη περιφέρεια του καζίνου και μερικοί από τους 2.369.000 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα,έλληνες και ξένοι, εργαζόμενοι στη χώρα μας θα βρουν  εκεί μια καλοπληρωμένη δουλειάγκρουπιέρηδων και βοηθητικού προσωπικού αντιμετωπίζοντας έτσι την ανεργία στον τόπο μας.

Μας είπαν  ότιτα Ευρωπαϊκάπρογράμματα για την ανάπτυξη της χώρας μας, τριάντα δις από τη πανδημία και άλλα τόσα από τα ΕΣΠΑ που αυτοί διαχειρίζονται δεν  επαρκούν για την ανάπτυξη μας και πρέπει εδώ και τώρα  να πουληθούν τα φιλέτα της ελληνική γης για το καλό του τόπου μας.

Αυτά μας είπαν και εμείςευκολόπιστοι απόγονοι του  Ομήρου  τους ακούσαμε και τους χειροκροτήσαμε  με ανοιχτό το στόμα και επτασφράγιστο το νου.

Είναι  αλήθεια εύκολη δουλειά το επάγγελμα του κρατικού μεσίτη που μοιράζει  υποσχέσεις για μεγάλα κέρδη  στα σαλόνια πλουσίων επενδυτών και  με golden νομοθετικού περιεχομένου  προσφορές   πουλάει Ελλάδα.

Είναι  πιο δύσκολο  να δημιουργείς θέσεις εργασίας με τα δικά σου χέρια,  να αγωνίζεσαι  να  εκμεταλλευτείς ο ίδιος τις  πλουτοπαραγωγικές πήγες της πατρίδας σου παρά να τις  παραδίδεις  σε άλλους. Είναι αλήθεια πιο δύσκολο να επενδύεις τα  χρήματα που  δανείζεσαι  στη νέα τεχνολογία, στην αγροτική παραγωγή, στη μόρφωση, στη καινοτομία, στον πολιτισμό πάρα να τα μοιράζεις με δήθεν αναπτυξιακές επιδοτούμενες  περγαμηνές  σε επιχειρηματίεςπου έρχονται να εκμεταλλευτούν τις τουριστικές προοπτικές τις χώρας.

Δυστυχώς η  περίπτωση  της εκχώρησης της δημόσιας γης  του  αεροδρομίου στο Ελληνικό δεν αποτελεί μεμονωμένηκυβερνητική  επιλογή αλλά  τη ναυαρχίδα ενός ευρύτερου σχεδίου πώλησης δημόσιων χώρων και πλουτοπαραγωγικών πηγών στα νησιά μας, στα βουνά μας και σε όλα τα μέρη υψηλής προστιθέμενης  παραγωγικής και τουριστικής  αξίας της χώρας μας.

Όλα δείχνουν ότι οι εκλεγμένοι μας χωρίς να έχουν διδαχθεί τίποτα από τιςκαταστροφικές επιλογές τους που οδήγησαν την Ελλάδα  στη λαίλαπα της εθνικής  χρεωκοπίας, χωρίς κανένα μακροπρόθεσμο  εθνικό χωροταξικό σχεδιασμό, χωρίς ρυθμίσεις που να προστατεύουν τους φανερούς και κρυφούς θησαυρούς  της ελληνικής γης συνεχίζουν σήμερα με κάθε τρόπο  και ανεμοδαρμένες προχειρότητες να πουλάνε Ελλάδα και δανείζονται για να αναπτυχθούν.

Συμπεριφέρονται κατά  την διάρκεια της τετραετούς  παραμονής τους στην εξουσία  σαν   μόνιμοι  ιδιοκτήτες πωλητές  της ελληνικής  χώρας   που άλλοι με αγώνες  ελευθέρωσαν  αγνοώντας επιδεικτικά τα συμφέροντα των γενεών που έρχονται.

Οι προφανείς και πρωτοφανείς κυβερνητικές μεθοδεύσεις δημιουργίας ευνοϊκών συνθηκών μαζικής εκχώρησης δημοσίων  χώρων σε ανώνυμα επενδυτικά σχήματα  συνοδεύονται από μια σειρά  αντιδημοκρατικά  και αντισυνταγματικά νομοθετικά κείμενα της βουλής των Ελλήνων ώστε τυχόν περιβαλλοντικά ευαίσθητοι, μη εξαγοράσιμοι, δήμαρχοι και  τοπικές κοινωνίες να μην έχουν λέγειν και νομικό έρεισμα αντιρρήσεων σε παρά φύση επιχειρηματικές πρωτοβουλίες ξένων επίδοξων ανώνυμων επενδυτών  στον τόπο τους.

Οι νόμοι Ν.4759/2020 και Ν.3894/2010  είναι η νομοθετική   εμπροσθοφυλακή στις  παραπάνω μεθοδεύσεις ενώ  περιφερόμενοι  υπουργοί παρακάμπτουν με ανεξήγητη για δημοκρατική χώρα  ευκολία και τροποποιούν συστηματικά τους ισχύοντες νόμους που προστατεύουν το περιβάλλον επικαλούμενοι απλούστευση διαδικασιών.

Είναι πράγματι εξοργιστικό  για   κάθε σκεπτόμενο Έλληνα να βλέπει στην τηλεόραση  υπουργούςνα εμφανίζονται σαν τηλεοπτικοί  ήρωες  λαϊκιστές Θεοί που αγωνίζονται με αυταπάρνηση να πολεμήσουντο ΄Τέρας της Γραφειοκρατίας΄ που αυτοί οι ίδιοι και άλλοι παρόμοιας πολιτικής αισθητικής  προκάτοχοι τουςδημιούργησαν.

Είναι θλιβερό να τους βλέπειςνα προσπαθούν να ρίξουν τις ευθύνες  τους  σε άλλους για την κακοδιοίκηση, το διαχρονικό παζλ της νομοθετικής  ρουσφετολογικής  πολυνομίας μας, την ανεξέλεγκτη  διαφθορά  που ενδημεί στις δημόσιες υπηρεσίες  για  να κρύψουν την ανικανότητα τους να  οργανώσουν μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημόσια διοίκηση που σέβεται  θεσμούς και   νόμους και υπηρετεί  γρήγορα και αποτελεσματικά τους ταλαιπωρημένους   Έλληνες πολίτες.

Παράλληλα οι πατέρες της εκκλησίας  εμφανίστηκαν  δυναμικά και πάλι, δέκα πέντε χρόνια μετά το σκάνδαλο στο Βατοπεδίου,διεκδικώντας πέραναπό την  έμμισθη θέση τους των ιστορικών φρουρών  της  θρησκευτικής παράδοσης αυτού  του τόπου και ένα ρόλο στη σύγχρονη realestate αγορά ακινήτων. Η αντιπαράθεση με τον δήμαρχο Βουλιαγμένης για την πώληση εκτάσεων  της εκκλησιαστικής ακίνητης  περιουσίας  στην περιοχή αυτή  είναι  ενδεικτική της  νέας εποχής που έρχεται.

Ηεκκλησιαστική γη, με τις βακούφιες οθωμανικές περγαμηνές  που ιστορικά μετά την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού ανήκει  σε όλους τους Έλληνες θα μπορούσε σήμερα  να φιλοξενεί  νέα  δημοτικά  πανεπιστήμια, αίθουσες πολιτισμού και  να αποτελεί την δεξαμενή πρασίνου, ομορφιάς  και κοινωνικής προσφοράς της εκκλησίας για την ανάπλαση των υποβαθμισμένων   ελληνικώνπόλεων.

Αντί για αυτό  οι δωρεές των  Ελλήνων πιστών, ο ιδρώτας των Ελλήνων μοναχών,  παραχωρούνται  σήμερα για realestateεκμετάλλευσησε ανώνυμες υπεράκτιεςεταιρείες  με δώρο ένα πακέτο ευνοϊκών συντελεστών δόμησης  από τους αρμόδιους υπουργούς.Η   Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών  μετουσιώνεται σιγά σιγά σε Ελλάς, Ελλήνων Μεσιτών.

Η χώρα μας γιορτάζει σήμερα τα διακόσια χρόνια από την απελευθέρωση της από τον  τουρκικό ζυγό. Ο ΘόδωροςΚολοκοτρώνης, ο γέρος του Μοριά στον λόγο του στην Πνίκα απευθυνόμενους στους νέους της εποχής έλεγε <Νέοι της Ελλάδας εμείς πολεμήσαμε να ελευθερωθεί η πατρίδα  ήρθε τώρα η σειρά σας να την ισάσετε και την ομορφύνετε>. Μήπως σήμερα πρέπει να σηκώσουμε από τον τάφο και την τεμπελιά τον γέρο του Μοριά  να επαναστατήσει και πάλι, να πολεμήσει σαν νέος ξανά αυτή τη φορά για να  ομορφύνει αυτό ο τόπος και ελευθερωθεί από τους μεσίτες που τον εμπορεύονται και τον κυβερνάν; Μήπως;

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης

(Ημερομηνία Αρθρου: Φεβρουάριος 2021)

Τουρισμός και  Περιβάλλον 

Υπάρχουν χώρες στον κόσμο που αξιοποιούν το περιβάλλον και την πολιτιστική τους κληρονομιά με μακροπρόθεσμο στόχο να γίνουν  σταθερός τουριστικός πόλος έλξης ξένων επισκεπτών και υπάρχουν άλλες χώρες που κοντόφθαλμα καταστρέφουν το περιβάλλον και την ομορφιά της πατρίδας τους  πάνω στην βιασύνη τους να εκμεταλλευτούν τις ευνοϊκές παγκοσμίως για την ανάπτυξη του τουρισμού συγκυρίες.

Δυστυχώς η Ελλάδα ανήκει στις κοντόφθαλμες αυτές χώρες  που η ομορφιά  του τοπίου στους τουριστικούς της προορισμούς  κακοποιείται και  παραδίδεται ανεξέλεγκτα  χωρίς χωροταξικό σχεδιασμό και με fast track  διαδικασίες στην ανάπτυξη της κερδοσκοπίας. Τα πολιτιστικά μνημεία της χώρας μας μένουν ανυπεράσπιστα  και περικυκλώνονται χωρίς έλεος από επίδοξους επιχειρηματίες.

Θυμάμαι  πριν λίγα χρόνια  σε μία επίσκεψη στην μονή της παναγία Σουμελά του  Πόντου στη Τουρκία ζήλεψα. Το μοναστήρι αυτό  παρά το γεγονός ότι  είναι ελληνικό ορθόδοξο μνημείο  θεωρήθηκε σημαντικός για την Τουρκία τουριστικός προορισμός υψηλής αρχιτεκτονικής αξίας. Το τουρκικό κράτος  για να προστατευθεί η θέα της  Παναγίας Σουμελά κήρυξε ολόκληρη την  περιοχή γύρω της εθνικό πάρκο και απαγορεύτηκε η δόμηση σε απόσταση πολλών  χιλιομέτρων από την εκκλησία.

Ένας φίλος μου έλεγε ότι για την  ανακαίνιση του  σπιτιού του στον  παραδοσιακό τουριστικό οικισμό στη Σινασό της Καππαδοκίας οι αρμόδιες αρχές ήρθαν σε εκτός έδρας αποστολές από την μακρινή Άγκυρα πέντε φορές για να εγκρίνουν και ελέγξουν την σωστή κατασκευή του έργου.  Όλα δείχνουν ότι στην Τουρκία έστω και αργά αγωνίζονται να προστατεύσουν την φυσική και πολιτιστική ομορφιά του τόπου τους.

Στην Ελλάδα  αντιθέτως  αποδιοργανώνουμε  με ηλεκτρονικές ταχύτητες   τις  αρμόδιες υπηρεσίες αρχιτεκτονικού  ελέγχου, νομιμοποιούμε  την αυθαιρεσία, χτίζουμε κτίρια σχεδόν σε επαφή με τα πολιτιστικά μας μνημεία και προβάλλοντας την ανάγκη   μιας γρήγορης  πρόχειρης και ψευδεπίγραφης  ανάπτυξης,  καταστρέφουμε την ομορφιά της πατρίδας μας  απεμπολώντας το στρατηγικό τουριστικό πλεονέκτημα της χώρας.

Οι  υπουργοί τουρισμού  μας τα τελευταία χρόνια  παρά τις  μεγάλες καταστροφές στο περιβάλλον τουριστικών περιοχών που βλέπουν καθημερινά  το φως της δημοσιότητας   λειτουργούν ανέμελα  και αποκλειστικά  σαν  διαφημιστές της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και της ομορφιάς του ελληνικού τοπίου χωρίς να κάνουν τίποτα να προστατεύσουν το προϊόν που διαφημίζουν. Οι ευθύνες των υπηρεσιών του υπουργείου τουρισμού είναι μεγάλες.  Η  διάθεση ευρωπαϊκών κονδυλίων  για την  κατασκευή τουριστικών έργων  που καταστρέφουν   το περιβάλλον δημιουργεί  ακόμα μεγαλύτερες  ευθύνες.

Στα πλαίσια αντιμετώπισης  των  παραπάνω  καταστροφικών  για τον τουρισμό μας εξελίξεων  παρατίθενται οι  παρακάτω  προτάσεις  που πιστεύω ότι μπορούν να  περιορίσουν την τουριστική υποβάθμιση της χώρας μας:

1. Αναστολή  έκδοσης αδειών ανέγερσης  τουριστικών  έργων  σε περιοχές  κατά νόμο  χαρακτηρισμένες Νατούρα και ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους αν δεν υπάρχουν για τις  περιοχές αυτές   θεσμοθετημένες  χωροταξικές μελέτες καθορισμού όρων δόμησης    προστασίας.

Η  πρόταση αυτή  θα  υποχρεώσει τους δήμους και την πολιτεία  να ολοκληρώσουν  το ταχύτερο δυνατόν χωροταξικές μελέτες  που προστατεύουν  τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και   ξεκαθαρίζουν  τους  όρους   προστασίας και ανάπτυξης   των περιοχών αυτών.

Σε όλες τις Ευρωπαϊκές Χώρες  θεωρείται αυτονόητη προϋπόθεση  η  ύπαρξη  θεσμοθετημένων χωροταξικών σχεδίων  για την έγκριση  άδειας   εκτέλεσης οιουδήποτε κτιριακού έργου, όχι μόνο σε περιοχές  ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους αλλά σε κάθε περιοχή, σε κάθε χωριό και  κάθε Δήμο της χώρας.  Είναι κρίμα η Ελλάδα να  συνεχίσει στο δρόμο της προχειρότητας και της κοντόφθαλμης  οικιστικής ανάπτυξης  που έχει καταστρέψει την ομορφιά αυτού του τόπου.

Καθιέρωση υποχρέωσης  διενέργειας αρχιτεκτονικών διαγωνισμών για  κάθε τουριστικό έργο που επιδοτείται και χρηματοδοτείται  από προγράμματα αναπτυξιακών νόμων και  ευρωπαϊκών  κονδυλίων.

Η πρόταση αυτή θα  αναδείξει νέα ταλέντα, θα  συσπειρώσει δημιουργικές δυνάμεις και μειώσει την ανεργία των Ελλήνων μηχανικών, θα αναδείξει την αξία του ποιοτικού αρχιτεκτονικού έργου για την  ανάπτυξη του τουρισμού στη χώρα μας και  θα υποχρεώσει επιχειρηματίες του τουρισμού  να συμπεριλάβουν   παραμέτρους προστασίας του τοπίου στις επιχειρηματικές επιλογές τους. Τα λίγα πρόσθετα  χρήματα  που απαιτούνται για την διενέργεια των αρχιτεκτονικών αυτών διαγωνισμών μπορεί με ευκολία να διατεθούν από το υπουργείο τουρισμού αφαιρώντας για τον σκοπό ελάχιστα  από τα εκατομμύρια  τα οποία  χορηγούνται  με αμφιλεγόμενους αναπτυξιακούς νόμους σε  επιχειρηματίες για την  κατασκευή  ακαλαίσθητων τουριστικών έργων.

Καθορισμός φέρουσας ικανότητας υποδοχής  επισκεπτών και τουριστικών εγκαταστάσεωνσε κάθε δημοτική ενότητα  της χώρας.

Φέρουσα  ικανότητα  με οικονομικούς όρους χωρίς να λαμβάνονται υπό όψη  ενστάσεις πολιτισμικού ή πατριωτικού περιεχόμενου ρομαντικών πολιτών θεωρείται το σημείο εκείνο καμπής  όπου η  τουριστική  εκμετάλλευση ενός τόπου  είναι τόσο έντονη που καταστρέφει τα  φυσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά που έκαναν τον τόπο αυτό τουριστικό πόλο έλξης. Είναι το σημείο εκείνο  πέραν του οποίου ο  εκτός μέθης φίλος  τουρίστας επισκέπτης ενός τόπου  θα πει φεύγοντας: ¨δεν θα ξανάρθω τον χαλάσανε  οι άπληστοι αυτόν τον όμορφο τόπο¨. Είναι προφανές και ευρωπαϊκό κεκτημένο ότι κάθε δήμος    δικαιούται να προσδιορίζει την φέρουσα ικανότητα  ανάπτυξης του τόπου του, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για νησιωτικές περιοχές.

Ας υποθέσουμε ότι είμαστε ιδιοκτήτες ενός  σπιτιού και αποφασίσουμε να  νοικιάσουμε το σπίτι μας  με Airbnb σε τουρίστες για να εξασφαλίσουμε  κάποια πρόσθετα έσοδα, δεν θα πρέπει να έχουμε την πρόνοια να  καθορίσουμε εμείς  το πόσοι  τουρίστες χωράνε να φιλοξενηθούν στο  σπίτι μας, να προσδιορίσουμε την φέρουσα ικανότητα του σπιτιού μας για να μην καταστραφεί από την αλόγιστη χρήση, για να μην καταστρέψουμε την κότα που γεννάει τα χρυσά αυγά;

Η ώρα μηδέν για τον ελληνικό τουρισμό έχει έρθει.  Η παροχή ειδικών προνομίων με  μεμονωμένες  στρατηγικές διυπουργικές αποφάσεις εξυπηρέτησης ιδιωτικών συμφερόντων του  Ν. 3894/2010 όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα δεν βοηθάει αλλά καταστρέφει τον τουρισμό αυτής της χώρας.  Η  απουσία  της ελληνικής πολιτείας  στην προστασία  τουριστικών αξιοθέατων  υψηλής πολιτιστικής και αισθητικής αξίας  για την χώρα μας δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Ο υπουργός τουρισμού Χάρης  Θεοχάρης  πρέπει να αναλάβει νομοθετικές πρωτοβουλίες για να προστατεύσει το τουριστικό προϊόν που διαφημίζει. Η χώρα δεν αντέχει μια ακόμα, αυτή τη φορά  στον τουρισμό  χρεοκοπία.

Νίκος Τσεμάνης, πολιτικός μηχανικός, Dipl. Ing ETH Ζυρίχης